ἥλιος κυκλοδίωκτος, ὡς ἀράχνη, μ᾿ ἐδίπλωνε καὶ μὲ φῶς καὶ μὲ θάνατον ἀκαταπαύστως.
(Ωδή τρίτη, Εις Θάνατον, ...Ανδρέας Κάλβος)

Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2015

_τι έχω κάνει






Η ώρα πάει οκτώμισι.. 
τι ομορφιά!... το μοβ,  το βιολετί και το πορτοκαλί...
σαρώνουν τον ουρανό 
η μέρα που φεύγει 
  ποιανού είναι τα χρώματα ;
ποιανού είναι οι μέρες;

Κι ο σκύλος στην αυλή που γαβγίζει
και τα δέντρα πανύψηλα 
οι πέτρες χτισμένες πειθήνιες
  τα βουνά αναρχικά χαραγμένα στο γκρίζο
ο αέρας διάφανος 
τον σκίζουν τα πουλιά που κράζουνε 
και μαζεύονται στις φωλιές τους.

Και το ξυσμένο μολύβι μου, 
τα χαρτιά, τα βιβλία μου
η μουσική που μου έστειλες Κύριε,
ένα μήνυμα, μια γραφή, 
ένα ποίημα 
οι άνθρωποι που δεν γνώρισα
οι δικοί μου οι άνθρωποι
αυτοί που φύγανε κι αυτοί που είναι τώρα μαζί μου,
τα παιδιά μου,
τα δικά σου παιδιά
τα παιδιά όλου του κόσμου
οι άνθρωποι όλου του κόσμου
ο άνθρωπος που μου έστελνες κάθε φορά, Κύριε.

Αχ! ας ήμουν τριζόνι αόρατο, κρυμμένο στον κήπο Σου
ν' άρχιζα τώρα δα που φεύγει η μέρα
 να τραγουδάω ολονυχτίς
να Σε ρωτάω  τι τι τι τι τι
τι έχω κάνει 
για ν' αξίζω αυτόν τον Παράδεισο;

9 σχόλια:

  1. Ανώνυμος12/6/15, 12:33 π.μ.

    Mια ζωγραφιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμος12/6/15, 7:28 π.μ.

    Τι υπέροχο κονσέρτο μουσικής και ποίησης!
    Πάσαν την βιοτικήν αποθόμεθα μέριμναν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τον ύμνο μου έστειλε ανώνυμος φίλος της σελίδας, τον οποίο και δημόσια ευχαριστώ.
    Έκτοτε τον ακούω καθημερινά... και κάθε φορά νιώθω το ίδιο : τι έχω κάνει για να αξίζω αυτό το δώρο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ανώνυμος12/6/15, 9:17 π.μ.

    Ναι, είναι ο ύμνος των Χερουβείμ που μυστικά εικονίζονται από εμάς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ανώνυμος12/6/15, 6:42 μ.μ.

    Ελένη!
    Ενας ύμνος είναι τα ποιήματά σου!
    Αξίζεις της αγάπης μας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Eυχαριστώ αγαπητέ για τα αισθήματά σας.... με κάνετε και κλονίζομαι... με κάνετε και ποθώ τη αγία ανωνυμία.

      Ω! η αγάπη το μέγα ζητούμενο
      ο χαλινός της ελευθερίας μας
      η ελευθερία μας το άλογο
      της αγάπης.

      Διαγραφή
  6. Στον φίλο για την πτώση της γενικής.
    Έχετε δίκιο. Δεν ξέρω πώς θα μπορούσα να κάνω την ανάρτηση που λέτε.
    Σας μεταφέρω όμως μια, κατά τη γνώμη μου, ελπιδοφόρα είδηση. Γνωρίζω ότι σε κάποιες ενορίες γίνονται, δωρεάν, μαθήματα αρχαίας ελληνικής γλώσσας....
    Αυτή την ωραία γλώσσα που αφήσαμε, χάριν της δημοσιογραφικής, όπως λέτε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ... σε συνέχεια του προηγούμενου :
    Επίσης αν θέλετε μπορείτε να φτιάξετε εσείς ένα κείμενο σχετικό και με χαρά να το φιλοξενήσω στη σελίδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ανώνυμος22/6/15, 3:08 π.μ.

    Δεν ξέρω ακριβώς γιατί, αλλά κάπως μου φάνηκε σχετικό, γι' αυτό και τ' αντιγράφω εδώ.


    ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ - ΤΟ ΤΡΙΖΟΝΙ

    Κοιμήθηκα κοιμήθηκα
    στου γιασεμιού την ευωδιά
    Στων φύλλων το μουρμουρητό
    στων άστρων τον χρυσό γιαλό

    Οι άνθρωποι μ' αρνήθηκαν
    κανείς δε μου σιμώνει
    Μόνο μου κάνει συντροφιά
    της νύχτας το τριζόνι:

    -Έννοια σου λέει έννοια σου
    κι εγώ είμαι δω κοντά σου
    Για συντροφιά στην έγνοια σου
    και για παρηγοριά σου

    Τρι και τρι τρι και τρι
    τι πικρή που 'ναι η ζωή
    Τι γλυκιά και τι πικρή
    τρι και τρι και τρι και τρι

    Κοιμήθηκα κοιμήθηκα
    στων Αρχαγγέλων τη σκιά
    Στην ερημιά του φεγγαριού
    στο κυματάκι του γιαλού

    Τι να 'φταιξα της μοίρας μου
    κι έτσι με φαρμακώνει
    Μονάχα μου αποκρίνεται
    της νύχτας το τριζόνι:

    -Είμαι μικρό πολύ μικρό
    μα 'ναι ο Θεός μεγάλος
    Αυτό ποτέ δε θα σ' το πω
    μήτε κανένας άλλος

    Τρι και τρι τρι και τρι
    τι πικρή που 'ναι η ζωή
    Τι γλυκιά και τι πικρή
    τρι και τρι και τρι και τρι.


    Και μια μουσική προσέγγιση με μουσική του Θεοδωράκη
    https://www.youtube.com/watch?v=5BqqFy6tN7M

    Ήλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή