ὁ ἥλιος κυκλοδίωκτος, ὡς ἀράχνη, μ᾿ ἐδίπλωνε
καὶ μὲ φῶς καὶ μὲ θάνατον ἀκαταπαύστως.

(ωδή τρίτη, Εις Θάνατον, Ανδ. Κάλβος)

Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

_ιστορίες νοσηλείας : ποιός ήτανε;

Όλες οι φλέβες της ήταν καμένες.
Το ξέρατε εσείς ότι καίγονται οι φλέβες;
Η κόρη της δίπλα της είχε αποκάμει...
Ας την ξεκουράσει ο Θεός....

Την έφεραν πάνω σε φορείο αργά ένα απόγευμα στο θάλαμο της ΒΠ.
Μια γριούλα σε καταστολή, με άσπρα μαλλιά και χωνεμένο σώμα. Μαζί της ήταν η κόρη της κι ο εγγονός της , ένας πανύψηλος και ευτραφής άντρας γύρω στα 40,
κινιότανε με άνεση, μιλούσε με σιγουριά μεγαλόφωνα
Ποιός να ήτανε;

Της πέρασαν ορούς, καθετήρες και το ρινογαστρικό σωληνάκι στερεωμένο με γάζες και τσιρότα  στην μύτη κάνοντάς την να φαίνεται μακρύτερη πράγμα που θα ήταν αστείο σε άλλη περίπτωση' το σωληνάκι αυτό καταλήγει στο στομάχι και μέσω αυτού με μια μεγάλη σύριγγα μπορείς να περάσεις διάφορα υγρά, τσάι, γάλα μέχρι και αραιωμένη κοτόσουπα ενώ ο ασθενής,  αν δεν είναι αναίσθητος,  σε κοιτάζει με μάτια γουρλωμένα.

Η κόρη της ήταν τρομαγμένη κι αμίλητη.

Την επομένη η άρρωστη σε μια έξαρση τράβηξε με δύναμη το σωληνάκι απ' τη μύτη της και το ξήλωσε... οι φλέβες της έσπασαν, πρήστηκαν τα χέρια της... και μετά βυθίστηκε σε λήθαργο.

Ειδοποίησαν εκείνον και ήρθε φορώντας μια άσπρη ιατρική ρόμπα. Μπήκε στο θάλαμο, όπως την πρώτη φορά,  χωρίς να δώσει καμία σημασία σε όλους εμάς τους άλλους..
Επικοινώνησε αμέσως με ομολόγους του από το χειρουργικό τμήμα και σε λίγο κατέφθασαν τρεις άντρες  ντυμένοι στα πράσινα. Μας έβγαλαν έξω  απ το θάλαμο κακην κακώς και μια νοσηλεύτρια μπήκε βιαστικά τραβώντας ένα μικρο τροχήλατο μεταλλικό πάγκο φορτωμένο με διάφορα.

Θα ανοίξουν την μηριαία αρτηρία....δεν έχει φλέβες πια...
Του είπα να μην το κάνει..

Πέρασε αρκετή ώρα.
Βγήκαν οι άντρες και πίσω τους η νοσηλεύτρια κυλώντας  τον μεταλλικό πάγκο με τις βελόνες, τα σύρματα, τους σωλήνες, τους συγκτήρες και τα αίματα παντού...
Εκείνος είχε εξαφανιστεί.

Μπήκαμε πάλι μέσα και ο καθένας πήγε  στον άρρωστο του.
Εκείνη, η κόρη της, εξουθενωμένη πήγε και έκατσε σε μια καρέκλα δίπλα της, το ρινογαστρικό σωληνάκι είχε και πάλι τοποθετηθεί στη θέση του και είχε στερεωθεί γερά με τσιρότα που κάλυπταν σχεδόν όλο το πρόσωπό της.
Της χαιδεψε το κεφάλι που ήτανε γερμένο στο πλάι με τα μάτια κλειστά.

Του είπα ότι θέλεις να γυρίσεις στο σπίτι...
Του είπα να μην το κάνει...
Την άκουσα να λέει.

Ποιος ήτανε;







Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

_Αγιο Φως και Αγια Λείψανα μόνο από την Εκκλησία


Εφημερίδα των Συντακτών, 25.05.2017, 14:55 |


Συντάκτης:
Μανόλης Γ. Δρεττάκης

Απόδοτε ουν τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ
(Κατά Ματθαίον ΚΒ, 21)






Για μια ακόμη φορά, γίνεται λόγος για τον χωρισμό Κράτους και Εκκλησίας με την προτεινόμενη από την κυβέρνηση νέα αναθεώρηση του Συντάγματος. Ηδη η Ν.Δ. εξέφρασε την αντίθεσή της στην αναθεώρηση του άρθρου αυτού και πιθανόν να πράξουν το ίδιο και άλλα κόμματα οπότε δεν θα προχωρήσει μια αλλαγή του άρθρου αυτού, μια αλλαγή, όμως, η οποία αν θα γινόταν με τη σύμφωνο γνώμη της Εκκλησίας, θα ξεκαθάριζε τους διακριτούς ρόλους της ίδιας και του κράτους και τις μεταξύ τους σχέσεις.

Και αν, όμως, δεν προχωρήσει μια τέτοια αναθεώρηση καλό θα είναι να σταματήσουν ορισμένες ενέργειες και πρακτικές των εκάστοτε κυβερνήσεων, οι οποίες κάνουν κακό στην Εκκλησία και σκανδαλίζουν τους πιστούς. Πρακτικές τις οποίες δυστυχώς αποδέχεται η Εκκλησία. Μια από αυτές είναι η εδώ και αρκετά χρόνια υποδοχή του Αγίου Φωτός με τιμές αρχηγού κράτους, μια πρακτική η οποία επεκτάθηκε και στην υποδοχή του λειψάνου της Αγίας Βαρβάρας το 2015.

Στις 14 Μαΐου ήρθε από τη Βενετία το λείψανο της Αγίας Ελένης και η υποδοχή του έγινε με τιμές αρχηγού κράτους, η οποία έφτασε μέχρι του σημείου να μεταφέρεται το Αγιο Λείψανο στους ώμους αξιωματικών στην πομπή προς τον ναό της Αγίας Βαρβάρας και να συνοδεύεται από άγημα του στρατού με τα όπλα επ’ ώμου!

Αναρωτιούνται οι πιστοί πώς είναι δυνατό να εξομοιώνονται το Αγιον Φως ή ένα Αγιο Λείψανο με αρχηγό κράτους και να γίνεται ανεκτή από την Εκκλησία η υποδοχή τους με ανάλογες τιμές, δηλαδή με την παρουσία στρατιωτικών αγημάτων και να φτάσει η ανόσια αυτή κατάσταση σ’ αυτό που συνέβη με το λείψανο της Αγίας Ελένης.

Το Αγιον Φως που έρχεται από τον Πανάγιο Τάφο στα Ιεροσόλυμα συνδέει τον τόπο της Αναστάσεως του Χριστού με τους ναούς της χώρας τα μεσάνυχτα του Μεγάλου Σαββάτου με το «Δεύτε λάβετε φως εκ του ανεσπέρου Φωτός». Είναι κατά συνέπεια καλοδεχούμενο για τους πιστούς.

Το ίδιο ισχύει με τα Αγια Λείψανα τα οποία ευλαβούνται οι πιστοί και η έλευσή τους στην Ελλάδα από τους τόπους στους οποίους φυλάσσονται δίνει την ευκαιρία σ’ αυτούς που αδυνατούν να πάνε στους τόπους αυτούς, να τα προσκυνήσουν.

Η υποδοχή όμως τόσο του Αγίου Φωτός όσο και των Αγίων Λειψάνων με τιμές αρχηγού κράτους συνιστά, κατά τη γνώμη μου, ιεροσυλία. Σ’ αυτή δεν έχουν καμιά θέση στρατιωτικά αγήματα και τα συμπαρομαρτούντα κοσμικά. Η υποδοχή τους πρέπει να γίνεται με την πρέπουσα ιεροπρέπεια, δηλαδή αθόρυβα και ταπεινά αποκλειστικά από την Εκκλησία, δηλαδή από την Ιεραρχία της Εκκλησίας, τους κληρικούς και τον πιστό λαό. Η υποδοχή τους δεν είναι και δεν πρέπει να μετατρέπεται σε θέαμα.

Αν ορισμένοι από τους άρχοντες του τόπου (Πρόεδρος της Δημοκρατίας, υπουργοί, βουλευτές, δήμαρχοι κ.λπ.) θελήσουν να παραστούν στην υποδοχή είτε του Αγίου Φωτός είτε ενός Αγίου Λειψάνου θα πρέπει να μετάσχουν σ’ αυτήν όπως ο λαός. Σε καμιά, όμως, περίπτωση η υποδοχή αυτή να αποτελεί ευκαιρία προβολής τους και προσπάθεια αύξησης της δημοφιλίας τους.

Το ίδιο πρέπει να ισχύει για την παρουσία τους σε ιερές ακολουθίες ή σε πανηγύρεις τοπικών αγίων, χωρίς, όμως, αυτό να σημαίνει ότι σε όλες αυτές τις περιπτώσεις δεν πρέπει να τους έχει κρατηθεί η θέση η οποία αρμόζει στο αξίωμά τους.

Είμαι της γνώμης ότι αν η Εκκλησία υιοθετούσε τις παραπάνω θέσεις, ο ευσεβής λαός θα τις επικροτούσε και θα έκανε καλό τόσο στην ίδια και στους πιστούς όσο και στους άρχοντες του Τόπου, άσχετα αν είναι πιστά τέκνα της Εκκλησίας ή μετέχουν στις εκδηλώσεις αυτές διότι αυτό επιβάλλει η θέση την οποία τους εμπιστεύθηκε ο λαός.

Ισως όλα όσα προαναφέρθηκαν θεωρηθούν εκτός τόπου και χρόνου. Δεν έχουν, όμως, έτσι τα πράγματα. Εστω και με μεγάλη καθυστέρηση πρέπει να γίνουν αλλαγές στις σχέσεις Κράτους και Εκκλησίας, αλλαγές που μπορεί, όπως προανέφερα, να γίνουν χωρίς αναθεώρηση του σχετικού με τις σχέσεις αυτές άρθρου του Συντάγματος και οι οποίες θα απέβαιναν προς όφελος και των δύο. Τη σχετική πρωτοβουλία πρέπει να αναλάβει η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Το ερώτημα, όμως, που γεννάται είναι: Υπάρχει διάθεση από την πλευρά της Ιεραρχίας της Εκκλησίας να αναληφθεί η πρωτοβουλία αυτή, ανεξάρτητα από τις ενδεχόμενες αντιδράσεις των αρχόντων της πολιτείας;

* πρώην: αντιπροέδρου της Βουλής, υπουργού και καθηγητή της ΑΣΟΕΕ



Τρίτη, 23 Μαΐου 2017

_Ο ΠτΔ και το ινιακό οστούν της Αγ. Ελένης

corpus-1024x661
Τι είναι σεβαστό αλλά κείται εκτός κρατικής εμπλοκής σε ένα κανονικό κοσμικό φιλελεύθερο κράτος
• Η έλευση των λειψάνων της Αγίας Ελένης.
• Το τμήμα της κάρας (ινιακό οστούν, βρεγματικό οστούν, οφθαλμικές κόγχες, ρινικά οστά, θραύσματα) και το μεγαλύτερο τμήμα του υπόλοιπου σώματος που θα εκτεθούν σε προσκύνημα.
• Οι εσωτερικές έριδες και διαφωνίες στη ΔΙΣ ως προς την αυθεντικότητα των λειψάνων.
• Η μεγάλης κλίμακας διοργάνωση της Αποστολικής Διακονίας με χορηγούς Ellinair – Mouzenidis Group, ΟΤΕ και ΕΛΤΑ.
• Τα πλήθη πιστών που θα συρρεύσουν.
Τι δεν αρμόζει σε ένα κοσμικό φιλελεύθερο κράτος
• Η υποδοχή των λειψάνων με τιμές αρχηγού κράτους.
• Ο δικός μας αρχηγός πολιτειακός άρχοντας που θα σταθεί σε στάση προσοχής για να υποδεχτεί τον οριζοντιωμένο ομόλογό του.
• Τα δρακόντεια μέτρα ασφαλείας, οι άνδρες της Ασφάλειας και της Αντιτρομοκρατικής.
• Το κόκκινο χαλί στο αεροδρόμιο.
• Η ανάμιξη κρατικών υπηρεσιών, υπουργείων και δημόσιων οργανισμών σε θρησκευτικές τελετές, ιδίως προσκυνηματικού χαρακτήρα.
• Η πομπώδης δήλωση κρατικού θρησκευτικού φρονήματος.
Τι κυρίως μας αφορά
• Η γονυκλισία θεσμών και ιδίως του ανώτατου πολιτειακού άρχοντα μπροστά σε λείψανα και κάρες.
• Η ολοένα και συχνότερη υπόμνηση πως ζούμε σε ένα θρησκευόμενο κράτος και σε όποιον αρέσει.
Και εν ολίγοις
Τα πραγματικά λείψανα κινδυνεύουν να γίνουν ο παρ’ ολίγον φιλελευθερισμός του αρχηγού της ΝΔ και κυρίως η βαρέως ασθενούσα (ήδη περίπου σε κωματώδη κατάσταση) κυβερνητική πρόθεση διαχωρισμού κράτους και εκκλησίας.


Πηγή : αντίφωνο -το blog του Κωστή Παπαϊωάννου,  περί ανέμων και δικαιωμάτων
Advertisements

Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

_εξομολογήσεις : η ζωή μου

Γρήγορα γρήγορα σάρωσα όλο το δωμάτιο,  ένα ένα μάζεψα τα πράγματά μου,  βιαστικά,  δίχως να νοιάζομαι, δίχως να σκέφτομαι - τόσο πολύ που πονούσα- έχωσα σε δυο μεγάλες μαύρες σακούλες απ'αυτές τις γερές που αντέχουν τα μπάζα και των κατεδαφίσεων ολα τ'άχρηστα, τα πράγματά μου...
Τις παντόφλες, τα βιβλία, τα χαρτιά, τα πινέλα, τα μολύβια, το φωτάκι δίπλα μου, τα ρούχα, τους φακέλους, το σφουγγάρι μου, τα έργα μου, μερικά βιβλιαράκια με ποιήματα, μια μελέτη Περί δακρύων... όλα ανακάτερα, όλα ρημάδια,  όλα μαζί στοιβαγμένα... δεν με ένοιαζε πιά... δεν με ένοιαζε πιά... τόσο πολύ που πονούσα... τα έριξα στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου... ποιός να τα ξαναστήνει απ'την αρχή και πού να τα βάλει; για άλλη μια φορά...

Για άλλη μια φορά, σάρωσα το χώρο με το βλέμμα μου... μα δεν με νοιάζει πια...
Θα μπορούσα να είχα πεθάνει και κάποιος άγνωστος και άσχετος να μάζευε όσα είχα δικά μου κι όσα άγγιξα και μ'αγγίξανε, όσα ξενύχτησα μαζί τους, κι όσα μου ήταν τόσο οικεία κι αδιάφορα κι όσα αγάπησα πολύ... τα πράγματά μου.

Ξέρετε, κύριε, είναι μυστήριο πράγμα, αλλά για χρόνια δεν μπορούσα να προφέρω την απλή φράση "η ζωή μου"...

Πέμπτη, 11 Μαΐου 2017

_ΓΝΧ

Θυμότανε.... Αν είσαι καπνιστής καταλαβαίνεις πότε θυμάται ο άλλος.
Κάθε τόσο έβγαινε έξω στο μπαλκόνι, άναβε τσιγάρο και κοίταζε από ψηλά την ωραία θέα της πόλης και το λιμάνι της Σούδας.

Τα καλοκαίρια, νέα παιδιά τότε στις παραλίες του νότου, ερωτευμένα κορμιά και ψυχές γαλανές και τα μαλλιά τους σγουρά στολισμένα με άμμο.
Τους χειμώνες στη πόλη, σε πορείες κι αγώνες, συζητήσεις ατέλειωτες, βιβλία, τσικουδιά, μπουζουκάκι στα στέκια. Παρέες γνώριμες, ζευγάρια που έσμιγαν και χωρίζανε, κι ο κόσμος παρέμενε ίδιος  δεν έλεγε ν'  αλλάξει...
Με τα χρόνια κάποιοι έφυγαν σε άλλες πόλεις, άλλοι παντρεύτηκαν, μερικοί πήγανε στο εξωτερικό για μεταπτυχιακά, διδακτορικά και καριέρες, κάμποσοι σταδιοδρόμησαν σε δημόσια αξιώματα και ελάχιστοι εκλεκτοί απολιθώθηκαν πρόωρα,  αγέραστοι νεκροί κι αδιάφοροι στα σημάδια του μέλλοντος...

Την συναντούσα κάθε λίγο στο μπαλκόνι με τα αποτσίγαρα και τους χυμένους καφέδες.
Σε θάλαμο τετράκλινο με μικροαστές και χωριάτισσες, νοικιασμένες τηλεοράσεις να παίζουν τα απογευματινά σήριαλ, συναγωνισμός σε αρρώστιες, οικογενειακές θυσίες και δράματα,  κι αν τους έλεγε "Γκράμσι" θα νόμιζαν ότι μιλάει για ιταλική μάρκα ακριβών γυναικείων τσαντών.

Έτσι κι αυτή έπαιρνε τον στατήρα του ορού κι έβγαινε στο μπαλκόνι... μονάχη της.. επισκέπτες δεν είδα να έρχονται... κάπνιζε, τα χέρια της έτρεμαν ελαφρά,  σαγιονάρες απλές και μπιτζαμες φθαρμένες...τα Χανιά την άνοιξη εξακολουθούν  να είναι πανέμορφα όπως τότε... πού πήγανε τόσοι άνθρωποι; πού πήγαν οι φίλοι;

Την γνώρισα από τα σγουρά της μαλλιά,  αν και ήτανε πια γκρίζα...
Και μετά το πρόσωπο πλαδαρό και το αδύνατο σώμα της...
Δεν ξέρω αν αλλάζει ή παραμένει ίδιος ο κόσμος....

- Να πάρω τον αναπτήρα σας; με ρώτησε...

Δεν ξέρω αν της θύμησα κι εγώ κατι.