Αναρτήσεις

_ ο κλαυσίγελος που μας ταιριάζει

Εικόνα
Δεν ξέρω σε ποιούς θα μπορούσαμε να αποδώσουμε τον τίτλο του "μεγάλου ηθοποιού":  σ' αυτούς που ερμηνεύουν τους μεγάλους κλασικούς ρόλους του παγκόσμιου ρεπερτορίου στις περιώνυμες θεατρικές σκηνές ή σ'αυτούς που λειτουργούν ως θεατρικές -κινηματογραφικές περσόνες μιας συγκεκριμένης  εποχής και ενός συγκεκριμένου τόπου, ανεξάρτητα από το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα στο οποίο φθάνουν.
Τείνω να υιοθετήσω το δεύτερο.
Και τούτο γιατί το να καταφέρει ένας ηθοποιός να συγκεντρώσει τα χαρακτηριστικά μιας περσόνας, είναι κάτι που εντέλει γίνεται ερήμην του και μέσα από αδιάγνωστες διαδικασίες, όχι ακριβώς καλλιτεχνικές ούτε και αμιγώς εμπορικές, την στιγμή που εκείνος πιστεύει ότι ακολουθεί ή κτίζει απλώς την καριέρα του.
Η δύναμη της περσόνας -παρόμοια με αυτήν ενος αλεξικέραυνου- δεν βρίσκεται στις υποκριτικές ικανότητες του ηθοποιού (που καλό είναι να υπάρχουν) αλλά ακριβώς σε τούτο το "ερήμην του", το οποίο δεν είναι τίποτα περισσότερο από την εμφατική αποτύπωση τ…

_το κακό και η αυγουστείνια παράδοση : εκτενής περίληψη και προληματισμοί (iv)

Εικόνα
ΕΙΣΑΓΩΓΉ : Εντοπίζοντας τις διαφωνίες

Συνοπτική αναφορά στα κεφάλαια του έργου και στα θέματα που το κάθε κεφάλαιο διαπραγματεύεται.


Εδώ ο συγγραφέας πρόκειται να μας δώσει τον πλοηγό για την καλύτερη οικείωση του αναγνώστη με το θέμα του βιβλίου που είναι  το προβλημα του κακού. Θα έχουμε έτσι εκ των προτέρων στην διάθεσή μας την συνολική διάρθρωση του κεντρικού επιχειρήματος όπως αυτό ξεδιπλώνεται σταδιακά στα κεφάλαια του ανά χείρας έργου.

Το Πρώτο μέρος  όπου περιγράφεται η πρόκληση του κακού για εμάς και σκιαγραφείται η κατανόησή του μέσα στην αυγουστείνια παράδοση, χωρίζεται στα εξης κεφάλαια :
Κεφάλαιο πρώτο: εδώ επιχειρεί την αποτύπωση της σύγχυσης και της δυσκολίας που έχει η νεωτερικότητα στο να εστιάσει με καθαρότητα στο πρόβλημα του κακού, που αμφότερες (σύγχυση και δυσκολία) πηγάζουν από την υπόρρητη παραδοχή του υποκειμενισμού ως δεσμευτικού για την ανθρώπινη ύπαρξη.
Κεφάλαιο δεύτερο: παρουσιάζεται η αυγουστείνια απάντηση στο πρόβλημα του κακού, συνοψίζοντας τα επιχειρήματ…

_Κυριακή του Θωμά

Εικόνα
Πίνακας , Νίκος Κεσσανλής

Συναντώ καμιά φορά, καθώς περπατώ στα λερά πεζοδρόμια της πόλης,
Αποθεμένα με φροντίδα πάνω σε ένα κομμάτι εφημερίδας ή και καταγής,
συναγμένα σε μικρές φούχτες, αυτά τα καφέ σποράκια ξηρής τροφής
για σκύλους και για γάτες που κάποιος άφησε εκεί.
Ανώφελος συναισθηματισμός θα πείτε....
Ναι....βέβαια!
Σκεφτείτε όμως
να υπάρχει εκεί γύρω,  σ'αυτή την γειτονιά που είναι όμοια με όλες τις άλλες,
κι όπου όλα φαίνεται να προχωρούν αδιάφορα....
Να υπάρχει ένας άνθρωπος που φορώντας τις παντόφλες του κατεβαίνει τις σκάλες της πολυκατοικίας όπου μένει, να  κοιτάζει για λίγο ένα γύρω, ψιψι....ψιτ...., να σκύβει για να αφήσει στην γωνιά τα λιγοστά σποράκια και μετά να γυρίζει πίσω στο διαμέρισμά του, όπου η τηλεόραση αναμμένη συνεχίζει να παίζει και κάποιοι σκληρόκαρδοι, σπουδαίοι  άνθρωποι, συζητούν για την σωτηρία της χώρας ή του κόσμου ολόκληρου...

Θα πείτε και πάλι ότι η γειτονιά, το πεζοδρόμιο ή και ο κόσμος ολόκληρος, με βεβαιότητα παραμένουν το ίδιο, λεροί κα…

_μια συνάντηση

Άκουσα να λέει:

Αναζητώ ένα ξέφωτο
Έρχομαι από μακριά,
Τις πνιγηρές περικοκλάδες και τις αναθυμιάσεις
Τους λαβυρίνθους των δωματίων
Τους ψιθύρους και τους φόβους
Που μιλούν ακατάπαυστα, που γατζώνονται πάνω μας
Τις σκιές που περπατούν στα λόγια, στον ύπνο, στα κεφάλια μας
Πέρασα όλη την ζωή μου στις παγίδες τους.
Αναζητώ το απλό φως ενός ξέφωτου.

Αλαφιασμένη πέρασε από μπρος μου
Για λίγο κοιταχτήκαμε
Μια τρελή εμπιστοσύνη στα μάτια της
Φορούσε παράτερα ρούχα

Μαζί σας ή μόνη μου
Πώς το λέτε στα μέρη αυτά;
Σάσιστα και δεν ήξερα τι ν'απαντήσω...
Χαρά; Είμαι ξένη... Το λέτε χαρά;
Ναι, αναζητώ την χαρά
Αναζητώ την απλή χαρά ενός ξέφωτου.

Ήταν μια τρελή. Ολοφάνερα.

Ένα ξέφωτο...

Άκουσα  μακριά να σβήνει η φωνή της
Μια γυναίκα που τρελάθηκε
 και πήρε νύχτα τους δρόμους.


_κατόπιν εορτής

Δικαιολογημένα μπορεί κάποιοι αναγνώστες του παράκοσμου να έβγαλαν το συμπέρασμα ότι δεν τα πάω καλά με τις γιορτές, τις επετείους και τις επίσημες ημέρες και εκδηλώσεις....ότι ανήκω στην κατηγορία των ευπαθών ανθρώπων που δεν μπορούν να απολαύσουν τις απλές, μικρές χαρές της ζωής και για τους οποίους κάθε σχολή "θετικής σκέψης" θα είχε να προτείνει 10 εξίσου απλά βήματα,  τα γνωστά φιξάκια, χαράς και ευτυχίας.
Όμως, εγώ νιώθω ότι τα πάω πολύ, πάρα πολύ καλά κι ότι απλώς διαφοροποιούμαι σε ένα δυο σημεία....

Να, ας πούμε δεν καταλαβαίνω τι πάει να πει "γιορτινό κλίμα" ή "πνεύμα των εορτών". Έχω μάλιστα την υποψία ότι το εν λόγω κλίμα ή πνεύμα είναι ένα πράγμα που κατασκευάζεται ποικιλοτρόπως, κάπως σα να το φουσκώνουν, όπως εκείνες τις πλαστικές κούκλες που έχουν τα ανατομικά χαρακτηριστικά μιας γυναίκας χωρίς όμως να είναι, και που μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει για να ξεδόσει και μετά να την ξεφουσκώσει, να την διπλώσει και να την φυλάξει στην ειδική …

_Ρ. Ζιράρ : Είναι μύθοι τα Εύαγγέλια;

Εικόνα
Ρενέ Ζιράρ
Από τότε που πρωτοεμφανίστηκε ο Χριστιανισμός, η ομοιότητα των Ευαγγελίων με ορισμένους μύθους χρησιμοποιήθηκε σαν επιχείρημα εναντίον της χριστιανικής πίστης. Οι παγανιστές απολογητές του επίσημου πανθεϊσμού της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας υποστήριζαν, ότι η ιστορία για το θάνατο και την ανάσταση του Χριστού δεν διέφερε ουσιαστικά από τους μύθους θεοτήτων όπως ο Διόνυσος, ο Όσιρις, ο Άττις, κ.λπ. Παρ’ όλα αυτά δεν κατόρθωσαν ν’ αναχαιτίσουν την προέλαση του χριστιανικού κύματος. Τα τελευταία διακόσια χρόνια όμως, καθώς οι ανθρωπολόγοι ανακάλυψαν σε όλο τον κόσμο ιδρυτικούς μύθους που φαίνεται να έχουν ομοιότητες με το Πάθος και την Ανάσταση του Ιησού, η ιδέα ότι ο χριστιανισμός είναι κι αυτός ένας μύθος, δείχνει τελικά να επικρατεί ‒ ακόμα και μεταξύ χριστιανών πιστών. Αυτή η ιδέα στηρίχτηκε στη διαπίστωση, ότι όλοι οι μύθοι ξεκινούν από κάποια βίαιη κοσμική ή κοινωνική κρίση, κορυφώνονται με τα πάθη κάποιου μυστηριώδους θύματος (συχνά από τα χέρια ενός αφηνιασμένου όχλου) και …

_γιορτή σημαίνει

Εικόνα
Γιορτή σημαίνει παραίτηση...
Από την προσπάθεια να περάσεις καλά,
Να κάνεις εντύπωση,
Να περάσουν οι άλλοι καλά,
Να κάνεις τους άλλους να γελάσουν
Μοναξιές που κραυγαλέα γιορτάζουν

Γιορτή σημαίνει παραίτηση
Από την οχλοβοή  εθίμων και ημερολογίων
Τα ποδοβολητά και τα πυροτεχνήματα
Που ξεκουφαίνουν την Πλάση
Και τρομάζουν τα πράγματα
Με την αναιδή παρουσία των χαροκόπων
Τρομάζουν και κρύβονται τα πράγματα
Κρύβονται και τρομάζουν οι ανθρώποι
Το κόκκινο αβγό, ο καπνισμένος σταυρός στο ανώφλι της πόρτας,
Το ψωμί στο τραπέζι, το δόσιμο δώρο,
Τα χέρια της μάνας κι η χαρά του πατέρα

Γιορτή σημαίνει παραίτηση
Από την προσπάθεια να επιβάλεις την παρουσία σου
Καθώς  επιβάλλεται ο θάνατος
Ν' αφήσεις να προβάλλουν σπιθαμή σπιθαμή τα πράγματα κι οι άνθρωποι λόγο στο λόγο,
να αναστηθούν στο δικό τους το φως που υπάρχουν
Να χαρούνε γι'αυτό, να γελάσουν
Να γιορτάσεις και συ που όλα ετούτα σε γνώρισαν
Τα γελαστά μάτια σου που φίλιωσαν και συγκατέβηκαν
Να πιάσεις το τραγούδι ερωτικό, μακρόσυρτ…