Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

_Η Δόξα της πατρίδας μου


Σχέδιο με μολύβι




Κάποιος είπε : Το κράτος μου, 
Άλλος είπε : η Ομάδα μου, 
Άλλος: το συμφέρον μου
Άλλος : το κόμμα μου, 
Άλλος : η καριέρα μου, 
Άλλος : το δίκιο μου, 
Άλλος : το μικρό μαγαζάκι μου
Άλλος : το γραφειάκι μου... 
Άλλος : η ζωούλα μου....
Άλλος : η ευτυχιούλα μου...
Ποτέ δεν έλειψε από τον τόπο αυτό η κοτζαμπάσικη λογική της κατοχής και της εξουσίας ανθρώπων, πραγμάτων, θεωριών και αληθειών....
Λες και μπορεί κάποιος κάτι να κατέχει....

Τόσο μίζερα όλα. Τόσο πιο μίζερα κάτω από έναν τέτοιο ήλιο... 
Περιτριγυρισμένα από ένα τέτοιο  κυανό της Δόξας.... 
Μιλημένα μ' αυτή τη γλώσσα του θανάτου...
Ύστερα, τα καλύτερα, τα πιο λαμπρά και γόνιμα μυαλά τούτης της έρημης γης οδηγήθηκαν, άλλα σε ξένους τόπους για να τ' ανακαλύψουμε εκ νέου -σαστισμένοι και δαγκώνοντας τη γλώσσα μας-  μετά τον θάνατό τους, κι άλλα, όσα δεν είχαν την τύχη με το μέρος τους, μέσα από τη χλεύη και την απομόνωση, με μια ταμπέλα στην πλάτη, στο περιθώριο για να εκραγούν εκεί και να καταστραφούν ήσυχα ήσυχα. 
Έτσι άδειασαν τα Πανεπιστήμια, ερήμωσαν οι εκκλησίες, γκρεμίστηκαν τα σχολεία.... 
Έπαψε να φυσάει ο αέρας. Ασφυξία...
Μετά σώπασαν όλα. 
Σιωπή είναι η Δόξα της πατρίδας μου. 

Σχόλια

  1. Σ' ευχαριστώ καλέ μου άνθρωπε...
    Εσύ κι εγώ τα διαβάζουμε.
    Κάτι είναι κι αυτό στην ερημία...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμος1/9/14, 12:54 π.μ.

    Δεν υπάρχει ερημία.
    Υπάρχει πλήθος.
    Μόνο που είναι αόρατο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ανώνυμος1/9/14, 8:20 π.μ.

    Καλημέρα σου και καλό μήνα.

    Κι όμως γράφεις υπέροχα.Κρίμα που αρκετές φορές τουλάχιστον εγώ αδυνατώ να σχολιάσω ή να πω κάτι τέλος πάντων που να είναι αντάξιο των κειμένων σου, και έτσι απλά περιορίζομαι στην διακριτική τους ανάγνωση.Είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν και άλλοι πολλοί.

    Χ (εκ του "αοράτου" πλήθους)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σ' ευχαριστώ για τη γενναιοδωρία σου. Η δημοφιλία δεν ήταν ποτέ ένα δυνατό μου χαρακτηριστικό.
    Στις μέρες μας υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που γράφουν καλά κείμενα. Άλλοι γιατί διαθέτουν το χάρισμα αυτό και άλλοι γιατί το διδάχθηκαν. Ας μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν πλέον πλείστες όσες "Σχολές δημιουργικής γραφής"... Καλές είναι και αυτές για την καλλιέργεια των ανθρώπων, για την διεύρυνσή τους... Έτσι μου έρχονται στο νου γνωστές συγγραφείς όπως π.χ. η κ. Λένα Διβάνη ή η κ. Έλενα Ακρίτα. Και στο διαδίκτυο επίσης υπάρχουν πολλοί που γράφουν καλά και πολλά...
    Εγώ πιστεύω ότι το θέμα δεν είναι να γράφεις καλά, αλλά τι γράφεις και γιατί το γράφεις.
    Για μένα είναι αρκετό να διαβάζει έστω και ένας και σ' αυτό που διαβάζει να βρίσκει κάτι -ένα ελάχιστο κάτι- από την ψυχή του. Να κάνει μια ανακάλυψη του κόσμου!!
    Και πάλι μεγάλες ευχαριστίες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δεν καταλαβαίνω, αλλά δεν πειράζει.
    :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου