[ παράκοσμος_ ]

Μικρός λαός και πολεμά δίχως σπαθιά και βόλια για όλου του κόσμου το ψωμί, το φως και το τραγούδι. Κάτω απ' τη γλώσσα του κρατεί τους βόγκους και τα ζήτω κι αν κάνει πως τα τραγουδεί ραγίζουν τα λιθάρια. Σχόλιο:  Άνοιξα κι εγώ σήμερα από το πρωί την τηλεόραση...  Μου φάνηκε ότι παρακολουθούσα μια συζήτηση τόσο παλιά...... Το σκηνικό του διαλόγου τοποθετείται στην κατοικία του πλούσιου Πολέμαρχου στον Πειραιά.. Ο δραματικός χρόνος είναι το 421 π.Χ. Το ερώτημα : Τι το δίκαιον; ως κοινωνικό αγαθό, συγκρότησης της πολιτείας των ανθρώπων. Ο  γηραιός Κέφαλος, το ορίζει ως τιμιότητα στις συναλλαγές και συνέπεια στην απόδοση των χρεών, ενώ ο γιος του, Πολέμαρχος, θεωρεί δικαιοσύνη την απόδοση του καλού στους φίλους και του κακού στους εχθρούς. Την θέση με τα ισχυρότερα επιχειρήματα εκφράζει ο Θρασύμαχος, σοφιστής από την Χαλκηδόνα: δίκαιο είναι το δίκαιο του ισχυρού.... Λέει ο Θρασύμαχος στην πλατωνική Πολιτεία : «Φημί …εγώ είναι το ...