[ παράκοσμος_ ]

εικαστικό έργο : Οδυσσέας Ελύτης Ο έρωτας Το αρχιπέλαγος Κι η πρώρα των αφρών του Κι οι γλάροι των ονείρων του Στο πιο ψηλό κατάρτι του ο ναύτης ανεμίζει Ένα τραγούδι. Ο έρωτας Το τραγούδι του Κι οι ορίζοντες του ταξιδιού του Κι η ηχώ της νοσταλγίας του Στον πιο βρεμένο βράχο της η αρραβωνιαστικιά προσμένει Ένα καράβι. Ο έρωτας Το καράβι του Κι η αμεριμνησία των μελτεμιών του Κι ο φλόκος της ελπίδας του Στον πιο ελαφρό κυματισμό του ένα νησί λικνίζει Τον ερχομό.   

Οδυσσέας Ελύτης 1911-1996 Άντρας δεν είναι ούτε γυναίκα ούτε μας έρχεται απ' τη Μέκκα Είναι παιδί μελαχρινό μας έρχεται απ' τον ουρανό Κι έχει τα πλούτη του εδω πέρα στης γης και στον χρυσόν αέρα Έχει μια θάλασσα με φάρους που ανάβουν μόνο για τους γλάρους Έχει εκκλησιές που τις πηγαίνει όπου του λεν οι πικραμένοι Κι ένα λαγωνικό που πιάνει τις έγνοιες πάνω στο ταβάνι Κανείς δεν ξέρει πως τον λένε μια του γελάνε μια του κλαίνε Και πότε ζει πότε πεθαίνει πότε τους άλλους ανασταίνει Τις αλυσίδες όλες σπάει και μ' ανοιχτές φτερούγες πάει  Σχόλιο : "Του Σωτήρος " είναι ένα απλό ποίημα με ομοιοκαταληξία του Οδυσσέα Ελύτη, από τη συλλογή τα "Ρω του Έρωτα", που μάλιστα έχει μελοποιηθεί και έχει γίνει ένα όμορφο, χαρούμενο τραγούδι. Πολλά του Ελύτη είχαν αυτή την καλή(;) μοίρα. Eίναι ένα παράξενο ποίημα που με πάει πίσω, όταν οι άνθρωποι για να διασκεδάσουν συνήθισαν να λένε αινίγματα, ανέκδ...