[ παράκοσμος_ ]

 (Συνέχεια - iii) "Αιμίλιος ή περί αγωγής" είναι ένα έργο παιδαγωγικής που συνέγραψε ο Ρουσσώ και άσκησε τεράστια επιρροή, ενώ ο πλούτος των ιδεών του κειμένου το καθιστούν και σήμερα απαραίτητο όχι μόνο σε παιδαγωγούς, κοινωνιολόγους και φιλοσόφους αλλά και σε κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο. Θρησκεία του ανθρώπου, Θρησκεία του πολίτη, Θρησκεία του ιερέα. Ο Ρουσσώ προσπαθώντας να συγκεκριμενοποιήσει τις απόψεις του περί θρησκείας προβαίνει στην διάκριση τριών ειδών θρησκειών, υιοθετώντας κριτήρια κοινωνικά [1] .             Το πρώτο είδος είναι η θρησκεία του ανθρώπου ´ εδώ το θείο είναι μια εσωτερική ατομική υπόθεση η οποία εξασφαλίζει μια συναισθηματική και ηθική σταθερότητα. Κατά τον Ρουσσώ αυτή είναι η θρησκεία των Ευαγγελίων, ο «αληθινός θεϊσμός» και υπάρχει σαν θεϊκή επιταγή σε κάθε άνθρωπο, δίχως να έχει ανάγκη από κάποιου είδους εξωτερίκευση (τελετουργίες, ναοί, ιερατεία, ιεραρχίες κλπ.).   ...

(Συνέχεια - ii) Ο Ρουσσώ έγραψε ένα μεγάλο μέρος του έργου oδοιπορώντας για χρόνια στα δάση της Γαλλίας  . ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ Να μιλήσουμε για το Θεό ή για τη θρησκεία; Έχει υποστηριχθεί ότι το κεφάλαιο 8 ο (βιβλίο iv ) του Κοινωνικού Συμβολαίου, περί θρησκείας, είναι από τα πιο αντιφατικά στο έργο του Ρουσσώ.             Ο Diane Fourny στο άρθρο [1] του εντοπίζει την αντιφατικότητα αυτή σε επιμέρους θέματα, όπως είναι ,  για παράδειγμα, η καταδίκη της θρησκευτικής βίας και μισαλλοδοξίας, από τη μια μεριά και η αποδοχή και χρήση της βίας του κράτους στα πλαίσια του κοινωνικού συμβολαίου, από την άλλη. Ή στην συνύπαρξη της αρχής της ελευθερίας συνείδησης, από τη μια και της μη-ανεκτικότητας της θρησκευτικής απόκλισης, από την άλλη. Επίσης, ενώ ο Ρουσσώ αρχικά χαρακτηρίζει τον χριστιανισμό «αγία, υψηλή και αληθινή θρησκεία», φτάνοντας στο τέλος της επιχειρηματολογίας του έχει μεταστρέψει τον χριστιανισμ...

(Μέρος I) Ζ.Ζ.Ρουσσώ (1712-1778) Εισαγωγικά Στην αυγή των νέων χρόνων, διακεκριμένοι πολιτικοί φιλόσοφοι και στοχαστές, ακολουθώντας την παραδειγματική πορεία της φυσικής φιλοσοφίας ή επιστήμης προσπαθούν να διατυπώσουν εξ αρχής –δίχως προαπαιτούμενες παραδοχές και βεβαιότητες- τους όρους και τις μορφές της ανθρώπινης κοινωνικότητας και κοινωνικοποίησης.             Καθοδηγούνται σ’ αυτήν την προσπάθεια από τις πιεστικές ανάγκες της εποχής (εκτεταμένες θρησκευτικές έριδες - εμφύλιοι πόλεμοι)   και από τα νέα ιστορικά, θεωρητικά και τεχνολογικά επιτεύγματα (βλ. ταξίδια μεγάλων θαλασσοπόρων, νευτώνεια φυσική, καρτεσιανή φιλοσοφία κλπ.) Θα μπορούσαμε να διακρίνουμε τρεις κοινούς άξονες γύρω από τους οποίους κάθε ένας που θέλει να διατυπώσει μια πολιτική θεωρία οφείλει να περιστρέψει τις απαντήσεις του :             α) Πώς περιγράφουμε και ορί...

Ζαν Ζακ Ρουσσώ (1712 – 1778) Ένας αμφιλεγόμενος φιλόσοφος. Κινείται μεταξύ του νεωτερικού κόσμου και της αρχαίας παράδοσης. Χαρακτήρας άστατος, μυθιστορηματικός, κάνει ζωή πλάνητα, τριγυρίζοντας και αλλάζοντας τόπους, επαγγέλματα, ερωτικές σχέσεις. Ο ίδιος είναι ένας βασανισμένος και αντιφατικός χαρακτήρας. Στο έργο του : « Ο λόγος περί της ανισότητας » (1755) που αποτελείται από 2 κείμενα, αφήνει να διαφανεί η μετέπειτα πολιτικο-φιλοσοφική του σκέψη που θα αποτελέσει την βάση για την συγγραφή του «Κοινωνικού Συμβολαίου». Πρόκειται για μια αφήγηση, μια κατασκευή (αυτό διατυπώνεται ρητά) που ακολουθεί την μέθοδο του Χομπς και του Λοκ. Θέλοντας να σκεφτεί για την ανισότητα μεταξύ των ανθρώπων, ο Ρουσσώ λαμβάνει τον άνθρωπο ως απομονωμένο φυσικό άνθρωπο πέρα από κάθε κοινωνικό προσδιορισμό. Τον αντιλαμβάνεται όμως τελείως διαφορετικά από τους δύο προηγούμενους φιλοσόφους. Τον παρουσιάζει ως ένα ζώο που κινείται από ένστικτα, ως ένα άγριο που του αρέσει να ζει μόν...