[ παράκοσμος_ ]

Με τι παρηγοριέται ο άθρωπος; Με τη μουσική, το πιοτό και τον έρωτα. Με το πιοτό, τον έρωτα και τη μουσική. Η σειρά αλλάζει από την πρώτη στη δεύτερη στροφή του ποιήματος του Λαπαθιώτη αλλά το ίδιο κάνει. Το διάβαζε ξανά και ξανά. Κι ένιωσε σιγά σιγά, βοήθησε στην αρχή ο ρυθμός, να γαντζωθεί η μελωδία, την άκουσε τη μουσική.  Εκείνη την ώρα, ήταν 8 Ιουλίου του 1932 , ο Λαπαθιώτης έγραφε στο κέντρο το νυχτερινό ένα τραγούδι.  Για να γλιτώσει από τον θάνατο τη νύχτα εκείνη, να μην ακούσει το βραχνό τραγούδι τού θανάτου. Jorn - dangerous kissing Άκουγε πάλι μέσα του το τραγούδι και, παράξενο, όσο το άκουγε, διάβαζε διαρκώς το  Τρίλθε  του  César Vallejo· τη δεύτερη ποιητική συλλογή του, που  πουλιόταν το 1922 για tres soles, τρεις σόλες, περουβιανές δραχμές σα να λέμε. Ο αριθμός 3 ξεφύτρωνε διαρκώς στο  Τρίλθε . Ακόμα κι όταν υπολειπόταν και παρίστανε το 2, ή παραφούσκωνε για να μοιάζει με 4. Άκουγε μέσα του το τρ...

Ναπολέων Λαπαθιώτης  (1888-1944) Ένα φεγγάρι πράσινο, μεγάλο που λάμπει μες τη νύχτα Τίποτ' άλλο Και μόνο ένα παράπονο μεγάλο στα βάθη του μυαλού μου Τίποτ' άλλο Μια φωνή που γρικιέται μες στο σάλο και που σε λίγο παύει Τίποτ' άλλο Και μόνο ένα παράπονο μεγάλο στα βάθη του μυαλού μου Τίποτ' άλλο Πέρα μακριά, κάποιο στερνό σινιάλο του βαποριού που φεύγει Τίποτ' άλλο Και μόνο ένα παράπονο μεγάλο στα βάθη του μυαλού μου Τίποτ' άλλο. Σχόλιο:  Ω! ποιά τύχη μπορεί να έχουν στίχοι σαν το "Νυχτερινό" του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη σήμερα κι από πάντα; Ούτε ανάμεσα στους ποιητές δεν ευτυχούν παρόμοιοι στίχοι. Για...