Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα _Τεύκρος Χατζηλίας

_για το λοιμό : άρθρο γνώμης του Τεύκρου Χατζηλία

Φωτογραφία από την πόλη Γουχάν (πηγή:google) Στο δικό μας πλανήτη δε θα βρής  τίποτε πιο αξιόλογο από τάφους. Έχομε τη μεγαλύτερη ποικιλία τάφων  απ’ όλους τους αστερισμούς του Κυρίου Σου. Μα αγαπούμε τους τάφους μας και τους δείχνουμε·  τάφοι είναι τα διαπιστευτήρια της γης.  Δεν σε πληροφόρησαν στη χώρα του φωτός, πως τούτος ο τόπος είναι η πρώτη θυγατέρα της οδύνης; Τα δάκρυα του ανθρώπου ελάξευσαν τέτοιας λογής την αντίσταση της πέτρας,  που τα μνήματα έγιναν τα πρώτα μνημεία μας.  Η σιωπή του ανθρώπου έκαμε τους τάφους την πιο ιερή Εκκλησία.  Σ’ αυτήν θα βρής το πυκνότερο πλήρωμα,  την κατανυκτικότερη λατρεία του Κυρίου Σου, Αρχάγγελε Μιχαήλ.… Στυλιανός Χαρκιανάκις (1935-2019), «Ξενάγησις Αρχαγγέλου» * Αυτή την ώρα «ο χλωρός καβαλάρης»** είναι, πάλι, εδώ. Έχει πάρει τη μορφή μιας πανδημίας λόγω μετάλλαξης ενός ιού, που επειδή δεν κατέστη δυνατόν, από αβελτηρία ή άλλους λόγους, να περιοριστεί στην πόλη...

_πρόβλεψη

Γράφει ο Τεύκρος Χατζηλίας* Βρισκόμαστε σε μια πραγματικότητα γεμάτη με τεράστιες αποκλίσεις. Κι αν στο παρελθόν οι αποκλίσεις/αντιθέσεις σημειωνόταν μόνο σε επίπεδο πλούτου και εξουσίας, φτώχειας και μιζέριας, σήμερα, δίχως ούτε στο ελάχιστον να έχουν εξαλειφθεί αυτές, αποκλίσεις/αντιθέσεις σημειώνονται και στον τομέα της γνώσης, λόγω των δυνατοτήτων που δίνει η κατοχή της στη δημιουργία ενός απόκοσμου κόσμου. Χρησιμοποιώ αυτό το λεκτικό σχήμα για να περιγράψω έναν κόσμο, στον οποίο οι έννοιες της ζωής, της υγείας και του νου λαμβάνουν πλέον νέους προσδιορισμούς, πρωτοφανείς, στην ιστορία του είδους μας. Δεν θα είναι ο άνθρωπος, αλλά η ανεξάρτητη απ’ αυτόν δύναμη των δημιουργημάτων του, η δύναμη της Τεχνοεπιστήμης, αυτή η οποία θα καταρρίψει όλα όσα, σήμερα, αποτελούν τ' αρχέτυπα μας. Το ανάλογο συνέβη, κάποτε, πριν από 7 εκατ. χρόνια, τότε, που η εξελικτική μας υπόσταση αποσπάστηκε από έναν υποτιθέμενο κοινό κλάδο, ενός κάποιου μακρινού ζωικού προγόνου και μας οδήγ...

_στον ορίζοντα της Ιστορίας

  Αργώ,   Νίκος Εγγονόπουλος Γράφει ο Τεύκρος Χατζηλίας Ο Μεγάλος Ιεροεξεταστής Δρ Σόιμπλε μας θύμισε, κατά τα πρόσφατα γεγονότα για το νέο μνημόνιο δουλοπαροικίας που επιβλήθηκε στην Ελλάδα, τη βιάση που επέδειξαν οι Αιγύπτιοι, όταν μετά απ’ τα επτά θανάσιμα δεινά που έπληξαν τη χώρα τους με απόφαση του Θεού,  κατεβιάζοντο   να εκδιώξουν τους υπόδουλους Ισραηλίτες έξω απ’ αυτήν: «κα ὶ   κατεβιάζοντο ο ἱ  Α ἰ γύπτιοι τ ὸ ν λα ὸ ν σπουδ ῇ   ἐ κβαλε ῖ ν α ὐ το ὺ ς  ἐ κ τ ῆ ς γ ῆ ς· ε ἶ παν γάρ ,  ὅ τι πάντες  ἡ με ῖ ς  ἀ ποθνήσκομεν .» ( Εξ.  12,33).              Η αντιστοιχία αυτή μπορεί να φανεί άστοχη, αλλά θα πρέπει κάποτε να  ξεφύγουμε από τις μινιμαλιστικές αναλύσεις, οι οποίες ενώ φαίνεται ότι εξηγούν, στην ουσία συσκοτίζουν, παρά διευκρινίζουν, τη γνώση μας για την πραγματικότητα, καθώς μας εθίζουν να βλέπουμε αποκλειστικά το δέντρο...

_για ένα νέο "αντάρτικο"

  έργο graffity: Bansky γράφει ο Τεύκρος Χατζηλίας     Η ομιλία του Τσίπρα και η συνακόλουθη τραβάγια που δημιουργήθηκε, κάποιες στιγμές, εντός του ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δείχνει ότι το θέμα της Ελλάδας δεν είναι πια ένα εθνοκρατικό, διακρατικό τεχνοκρατικό πρόβλημα. Είναι ένα ουσιοκρατικό πρόβλημα της Ευρώπης ως σύνολο. Είναι πλέον ξεκάθαρο αυτό. Τα κακαρίσματα, όπως και οι άλλες φωνές των ζώων, τις οποίες θα μπορούσαμε ν’ αντιστοιχίσουμε σε καθέναν από τους ομιλητές, είναι απλώς φωνές ζώων που διαβιούν, εν τω παρόντι, μέσα στο άγριο ευρωπαϊκό δάσος. Όμως πέρα απ’ τη βιολογία του δάσους, δηλαδή της πανίδας και της χλωρίδας του, υπάρχει υπέρτερα η δύναμη της Δημιουργίας. Εν προκειμένω η δύναμη της Δημοκρατίας, του Ορθού λόγου, του Συναισθήματος της αλληλεγγύης και όλων εκείνων των ενεργημάτων, που μεταμορφώνουν τη ζωωδία σε ανθρώπινη κατάσταση.  Ο ουδός μεταξύ ζωωδίας και ανθρωπινότητας δείχτηκε σήμερα απροσχημάτιστα ενώπιων όλων μα...

_10 ερωτήσεις για την 6η Ιουλίου

γράφει ο Τεύκρος Χατζηλίας   Για μένα, ως πολίτης που ζω την ελληνική πραγματικότητα, που έλαβα μέρος στο δημοψήφισμα και προβληματίζομαι για το αύριο του τόπου,  τα πράγματα σχετικά με την Κυβέρνηση και το μέλλον της θα κριθούν - επιγραμματικά -  στα εξής σημεία:    1 . Θα επιτευχθεί  επωφελής  για τις κατώτερες κοινωνικές τάξεις συμφωνία με τους καπιταλιστές δανειστές δεδομένου ότι η Χώρα ως την δεκαετία του 2050 θα πρέπει να ξεπληρώνει τα δάνεια που αναγκαστικά της επέβαλλαν οι πειραματιστές των Χρηματαγορών; 2 . Θα κατορθώσει η Κυβέρνηση να κάνει  τομή  στη Δημόσια Διοίκηση προς όφελος της πλειονότητας των πολιτών ή το Κράτος θα εξακολουθήσει να είναι ένα ακραίο όργανο επιβολής των ταξικών συμφερόντων του καρκινώματος που λέγεται ελληνική άρχουσα τάξη; 3 . Σε ποια κατεύθυνση θα κινηθεί το Δημόσιο Σύστημα Εκπαίδευσης; Θα εξακολουθήσει να παράγει αμόρφωτους, ηλίθιους, μικρονοικούς τεχνοκράτες, ...