[ παράκοσμος_ ]

Ποίηση : Γιώργος Σεφέρης Μουσική : Μίκης Θεοδωράκης (Επιφάνια, 1962) Ερμηνεία : Μαργαρίτα Ζορμπαλά Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης Άνθη της πέτρας μπροστά στην πράσινη θάλασσα με φλέβες που μου θύμιζαν άλλες αγάπες γυαλίζοντας στ' αργό ψιχάλισμα Άνθη της πέτρας φυσιογνωμίες  που ήρθαν όταν κανένας δεν μιλούσε και μου μίλησαν που μ' άφησαν να τις αγγίξω ύστερα από την σιωπή μέσα σε πεύκα σε πικροδάφνες και σε πλατάνια

Μουσική : Μ. Θεοδωράκης,  Στίχοι : Κ. Τριπολίτης Η σκοτεινιά της κάμαρας θα ρθει μαζί σου ντύσου ντύσου ντύσου κι η νύχτα αυτή που κράτησες δική σου ντύσου ντύσου Ο κόσμος ξημερώνει ο κόσμος ξημερώνει Με τα φιλιά που κάρφωσα εδώ βαθιά σου βιάσου βιάσου βιάσου κι αυτά που απόψε κέρδισες δικά σου βιάσου βιάσου Ο κόσμος ξημερώνει ο κόσμος ξημερώνει

ΕΠΙΦΑΝΙΑ, 1937  Ποίηση: Γιώργος Σεφέρης  Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης  Τραγούδι: Αντώνης Καλογιάννης Τ' ανθισμένο πέλαγο και τα βουνά στη χάση του φεγγαριού η μεγάλη πέτρα κοντά στις αγριοσυκιές και τ' ασφοδίλια το σταμνί πού δεν ήθελε να στερέψει στο τέλος της μέρας και το κλειστό κρεβάτι κοντά στα κυπαρίσσια και τα μαλλιά σου χρυσά' τ' άστρα του Κύκνου κι' εκείνο τ' άστρο ό Αλδεβαράν. Κράτησα τη ζωή μου κράτησα τη ζωή μου ταξιδεύοντας ανάμεσα στα κίτρινα δέντρα κατά το πλάγιασμα της βροχής σε σιωπηλές πλαγιές φορτωμένες με τα φύλλα της οξιάς, καμιά φωτιά στην κορυφή τους· βραδιάζει. Κράτησα τη ζωή μου˙ στ' αριστερό σου χέρι μια γραμμή μια χαρακιά στο γόνατο σου, τάχα να υπάρχουν στην άμμο του περασμένου καλοκαιριού τάχα να μένουν εκεί πού φύσηξε ό βοριάς καθώς ακούω γύρω στην παγωμένη λίμνη την ξένη φωνή. Τα πρόσωπα πού βλέπω δε ρωτούν μήτε ή γυναίκα περπατώντας σκυφτή βυζαίνοντας το παιδί της. Ανεβαίνω τα βο...