[ παράκοσμος_ ]

Κάποιος φτάνει σε μια απόμερη ακτή και λέει :  Κ: Εδώ ας σταθώ. Ο αόρατος αόμματος αντιφωνητής του απαντάει και λέει : Ο : Στου Φόρκυνα του εναλίου γέροντα το λιμάνι.... Κ:  Κι ας δω κ' εγώ την φύσι λίγο. Ο : δυο κάβοι απόκρημνοι που το ορίζουν,  προς τα μέσα χαμηλώνουν και το κλείνουν,  κρατώντας το μεγάλο κύμα απ' έξω, όταν οι άνεμοι λυσσομανούν. Κ: Θάλασσας του πρωιού κι ανέφελου ουρανού Ο: Το πιο περίλαμπρο άστρο πρόβαλε ψηλά,  που πρώτο αναγγέλλει της εωθινής Αυγής το φως, Κ : λαμπρά μαβιά, και κίτρινη όχθη·  Ο: Στον κόρφο του τα καλοκούβερτα καράβια αράζουν άδετα κι ησυχάζουν, στην κεφαλή του λιμανιού μια ελιά μακρόφυλλη κι εκεί στο πλάι της θαμπή σπηλιά χαριτωμένη, τόπος  ταμένος των νυμφών που λέγονται ναϊάδες.  Κ: Εδώ ας σταθώ. Κι ας γελασθώ πως βλέπω αυτά (τα είδ’ αλήθεια μια στιγμή σαν πρωτοστάθηκα) ∙ κι όχι κ’ εδώ τες φαντασίες μου, τες αναμνήσεις μου, τα ινδάλματα της ηδονής.  Ο...

Ο Οδυσσέας αφήνεται κοιμισμένος στο λιμάνι του Φόρκυνα, ενώ οι Φαίακες του χαρίζουν άσπετα δώρα Όταν ο Οδυσσέας εγκαταλείποντας το νησί της Καλυψώς φτάνει στη Σχερία, στο νησί των Φαιάκων, είναι μισοπεθαμένος. Μάλλον, είναι περισσότερο πεθαμένος παρά ζωντανός. Τον ξεβράζει η θάλασσα ολομόναχο, δίχως συντρόφους και καραβοτσακισμένο, μετά από ένα τρομαχτικό ταξίδι δεκαεπτά ημερών, σε μια άγνωστη ακτή. Έχει ζήσει την πραγματική κρίση, μια αναμέτρηση με την οργή του κοσμοσείστη Ποσειδώνα μέσα στα άγρια κύματα και τώρα, που δεν του 'χει απομείνει καμιά δύναμη για να ζήσει, σέρνεται και χώνεται, εξαντλημένος και ξέπνοος  μέσα στο χώμα, κάτω από μια στρώση φύλλα. Εμείς, βλέποντας το σώμα ενός άντρα στην παράμερη ακτή δεν ξέρουμε, είναι ζωντανός; είναι πεθαμένος; Όπως πολύ ωραία λέει ο Ποιητής, ως σπέρμα πυρός σώζων... ,από τον Οδυσσέα μένει μόνο μια μικρή σπίθα, ένα σπέρμα ζωής, όπως σε μισόσβηστο δαυλό κάτω από τη στάχτη (τι ωραία παρομοίωση για να εκφράσει  το ψυχικό και ...

 Όμηρος  (περ.8ος αιων. π.Χ.) Η Ιλιάδα είναι ένα μεγάλο τραγούδι. Και  τέτοια τραγούδια τραγουδούσαν για αιώνες οι άνθρωποι. Στη ραψωδία Ι της Ιλιάδος παρουσιάζεται η εξής σκηνή : ..........................................Όταν έφτασαν στις σκηνές  και στα καράβια των Μυρμηδόνων, τον βρήκαν να ευφραίνη  την ψυχή του με γλυκιά φόρμιγγα, όμορφη, πλουμισμένη,  που είχε ασημένια πήχη. την είχε πάρει από τα λάφυρα, όταν  χάλασε την πόλη του Ηετίωνα. Μ' αυτήν εκείνος εύφραινε  την ψυχή του και τραγουδούσε παλικαριές αντρών. Μονάχα ο  Πάτροκλος καθόταν αντίκρυ του σωπαίνοντας και περιμένε  πότε θα πάψη να τραγουδά ο εγγονός του Αιακού.                                          ( Ι, στ.184 - 191 μτφ.Ο. Κομνην...

 Όμηρος   (περ.8ος αιων. π.Χ.) Σε κάθε έκφραση τέχνης μιας κοινωνίας μπορούμε να διακρίνουμε το κοσμοείδωλο που έχει υιοθετήσει η κοινωνία αυτή. Έτσι η   αιγυπτιακή τέχνη έχει ως σημείο αναφοράς την αιωνιότητα και τον θάνατο. Είναι μια τέχνη μνημειακή και ιεροπρεπής, με πολλά στατικά στοιχεία, μορφές μετωπικές και άκαμπτο σώμα, με βλέμμα στραμμένο στην αιωνιότητα.  Η αρχαία ελληνική τέχνη εκφράζει την ζωή. Η διαφορετική ματιά οφείλεται στην άλλη σχέση που υιοθετεί η κάθε κοινωνία απέναντι στο ζήτημα του θανάτου. Για τους αρχαίους Έλληνες, μετά το θάνατο υπάρχει το βασίλειο των σκιών, ο νεκρός είναι ένα τίποτα, μια σκιά, σημασία έχει η ζωή που μπορεί και οφείλει να ζήσει όσο είναι ζωντανός, μέχρι να επέλθει το τέλος του θανάτου. Κατ’ αυτή την έννοια η ελληνική τέχνη είναι αποτελεσματική . Προσβλέπει δηλαδή σε ένα τέλος.   Αντίθετα η αιγυπτιακή τέχνη πιστεύοντας στην μετά θάνατο ζωή και την μετενσάρκωση, μιλάει περισσότερο αφηγηματικά εκτυλ...

H Ιλιάδα και η Οδύσσεια , τα δύο έπη του Ομήρου, έχουν λάβει την θέση που κατέχουν στην ιστορία της δυτικής διανόησης και για τον λόγο της δυνατότητας πολλαπλών και διαφορετικών αναγνώσεων διαμέσου των αιώνων. Το ομηρικό έργο είναι γόνιμο όχι γιατί εμείς το κάνουμε να είναι σκάβοντάς το για να βρισκόμαστε απασχολημένοι με κάτι, αλλά γιατί η γονιμότητά του βρίσκεται ήδη μέσα του, συντέθηκε από αυτήν την χιλιετή γονιμότητα και προς χάριν της. Το ομηρικό έργο δοξάζει τα βήματα των προγόνων, την κοπιαστική όσο και ασταθή προσπάθεια του ανθρώπου να στεριώσει πάνω στη γη, να δαμάσει τις αντιξοότητες, να κατορθώσει ηρωϊκά κλέη . Περιγράφει την ανθρώπινη "γονιμότητα"  μέσα από την αποτύπωση των ξεχωριστών στιγμών που άξιζε να τις διηγούνται.  Ανάμεσα στις φυσικές αντιξοότητες που είχε να δαμάσει ο μυθικός ήρωας με την εξαιρετική δύναμη (π.χ. ο Ηρακλής) ο Όμηρος στην Ιλιάδα σκιαγραφεί την βασικότερη δυσκολία με την οποία έρχεται αντιμέτωπη η έλλογη προσπ...