[ παράκοσμος_ ]

Σωκράτης : ένας πολιτικά υπάκουος φιλόσοφος;  (Μέρος : Τέταρτο και τελευταίο) Η στάση του Σωκράτη Πράγματι η στάση του Σωκράτη μας προβληματίζει. Στην   Απολογία του δείχνει σταθερός στις απόψεις του, δεν υποχωρεί απέναντι στις αστήρικτες κατηγορίες εις βάρος του, που γνωρίζει ότι είναι σαθρές και έχουν πολιτική σκοπιμότητα, περιπαίζει τους κατηγόρους του, και μάλιστα εμφανίζεται αλαζών όταν προτείνει ως «ποινή» για τον εαυτό του να τρέφεται δωρεάν στο Πρυτανείο για τις υπηρεσίες που προσφέρει στην πόλη, ενώ ξέρει ότι η πρόταση του αντιδίκου του είναι να του επιβληθεί η θανατική ποινή. Αντίθετα, στον Κρίτωνα η υποταγή του στην θανατική καταδίκη, όσο κι αν φαίνεται ότι γίνεται αντικείμενο συζήτησης με τον φίλο Κρίτωνα, στην ουσία είναι αδιαπραγμάτευτη. α) Από την Απολογία θα σταθούμε σε μερικά σημεία τα οποία θα μας καθοδηγήσουν στην ανάγνωση του Κρίτωνα : 1) Ο Σωκράτης προκειμένου να εξηγήσει την στάση του να παραμείνει πιστός στο «...

Σωκράτης : ένας πολιτικά υπάκουος φιλόσοφος;  (Μέρος : Τ ρ ί τ ο) Η πολιτική ανυπακοή στον Χάουρντ Ζιν Η αμερικάνικη κοινωνία που αντικρίζει ο Χ.Ζ. είναι διαποτισμένη από σκληρές αντιφάσεις: παράγει ανυπολόγιστο πλούτο αλλά και ακραία φτώχεια, δημιουργεί ευκαιρίες για ευζωία αλλά και καταστρέφει τις ζωές των ανθρώπων, οδηγεί στην μεγαλύτερη τεχνολογική πρόοδο αλλά και εξαντλεί το περιβάλλον και τους φυσικούς πόρους. Αυτή η βαθιά διχασμένη κοινωνική πραγματικότητα είναι το ξεδίπλωμα του ανθρώπινου πράττειν.   Στο πραγματιστικό αυτό επίπεδο κάθε θεωρία φέρει το βάρος και κρίνεται εκ του αποτελέσματος. Η πραγματιστική αυτή αντίληψη οδηγεί τον Χ.Ζ. στην αποκήρυξη της αντικειμενικότητας καθώς και σε μια ανοιχτή εχθρότητα απέναντι σε κάθε είδους θεωρητικούς ή ειδικούς. Ο Χ.Ζ. είναι ο άνθρωπος της πολιτικής πράξης και δη των κινημάτων. Επιθυμεί να καταδείξει μέσω του ορθού λόγου τον απατηλό χαρακτήρα των δυτικών καπιταλιστικών κοινωνιών και αναρωτιέται για...

Σωκράτης: ένας πολιτικά υπάκουος φιλόσοφος; (Μ έ ρ ο ς  : Δεύτερο ) Χάουαρντ Ζιν : «Δεν είμαι ουδέτερος» O Χάουαρντ Ζιν συνεχίζει τη μακρά παράδοση πολιτικής ανυπακοής στις ΗΠΑ, που εγκαινίασε τον 19 ο αιώνα ο Ντέιβιντ Θορρώ [1] με το έργο του Πολιτική Ανυπακοή , ενάντια στην επιθετική πολιτική των ΗΠΑ στο Μεξικό,   συνεχίστηκε από την Ρόζα Πάρκς, τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, τον Μάλκομ Εξ, ενάντια στις φυλετικές και θρησκευτικές διακρίσεις και έφτασε μέχρι την ταραγμένη δεκαετία του ’60-’70 με   εκατοντάδες πράξεις πολιτικής ανυπακοής και διαμαρτυρίας απλών ανθρώπων ενάντια στον πόλεμο των κυβερνήσεων των ΗΠΑ στο Βιετνάμ. Ο Ζιν συγκεφαλαιώνει όλη   την παράδοση των κινημάτων της διαφορετικότητας (ειρηνιστών, γυναικών, εγχρώμων, περιθωριακών, μειονοτήτων, φυλακισμένων κλπ)   που πρόβαλλαν δυναμικά στις δυτικές κοινωνίες κατά την διάρκεια του 20 ου αιώνα και σε μεγάλο βαθμό υπερσκέλισαν   τα αιτήματα των παραδοσιακών εργατικών κινημάτων...