_Ένιωθα σαν καράβι

έργο ζωγραφικής Γιάννη Σταύρου

Καράβι
στον ορίζοντα
πηγαίνει
και φόρτωμα απ' τη στεριά 
τα όνειρα για ταξίδια

τα νερά που σκίζονται
στα πλευρά του

στα πλευρά σου,

ο αέρας αστρόλογο παιδί παιδεύει
τη γέφυρα
τις γέφυρες όλες,

ο καπνός  από τις χθόνιες μηχανές του

ζεστός καπνός, 

κι οι ναύτες του αξύριστοι, βρωμεροί,
μάτια σακουλιασμένα
βρίζω κι εγώ  μαζί τους τ' ατέλειωτα φορτία,

τα μυθικά λιμάνια, τα μεθύσια, 

τ' αμπάρια του

κλεισούρα, λίγδα

και τούτα στο κατάστρωμα κουλουριασμένα 

τα χοντρά πειθήνια σκοινιά του,

Ρωτάω το καράβι :
Ποιός ξέρει τον προορισμό;

απ' την σκουριά,

απ' την στεριά,

απ' τα χοντρά σκοινιά
στα σκοτεινά νερά 

στα βλέματα των ανθρώπων
κι ένιωθα σαν καράβι.