_ορθόδοξοι και άλλοι

 

Μας έπνιξε όλη αυτή η ορθοδοξία.

Άλλο ένα βήμα γι’ αυτούς που πάντα μιλάνε.

Για τους  κ.κ.  –άκηδες,-άκους,-πούλους και λοιπούς

που αλληλοσυγχαίρονται, που αλληλοχαιρετιούνται,

που αλληλογνωρίζονται, που αλληλοθαυμάζονται,

που αλληλοβραβεύονται , που αλληλοβαριούνται

που έχουν όλες τις φωνές, που έχουν καλούς τρόπους

που έχουν όλα τα βήματα

Και πάνε κι έρχονται ρηχοί  πολυλογάδες,

Και κρύβουν τον ορίζοντα πολύ απασχολημένοι

ψάχνοντας δήθεν για να βρουν λόγια για να εκφράσουν

τα βαθιά και ανείπωτα νοήματα

που κάπου κάπως πλανιούνται.

Και δεν σκέφτονται ότι στέρεψε η κεφάλα τους

όπως στέρεψε η ζωή τους

και πως τα λόγια μετακόμισαν εκεί που δεν μιλάνε.

Και οι ίδιοι επιτέλους  να σιωπούν, να κάνουν ησυχία

μήπως ακούσουν την σιωπή αυτών που δεν μιλάνε

και που τους αφαιρέθηκε πριν γεννηθούνε ο λόγος

κι αυτοί οι ορθόδοξοι, οι  πολυχρονεμένοι

να μείνουν στα μουσεία τους

βουβοί επιτέλους,

αφού δεν έχουν τίποτα να πουν. 


Υποσημείωση για ασφαλή ανάγνωση του ποιήματος:
Το ποίημα δεν έχει θρησκευτική χροιά. Για την ερμηνεία και κατανόησή του αρκεί  μια φευγαλέα και βιαστική ματιά στα πρώτα καθίσματα πάσης φύσεως πνευματικών εκδηλώσεων και λοιπών κοινωνικών events....