πες μου τι έχεις χάσει
να σου πω πόσο αγάπησες...
το χρώμα της αγάπης είναι μαύρο.
το χρώμα της αγάπης είναι μαύρο.
Η "Εβραία" είναι ο τελευταίος μονόλογος από το σπονδυλωτό έργο του Bertolt Brecht "τρόμος και αθλιότητα του Τρίτου Ράιχ. Το έργο αυτό του Μπρεχτ αποτελείται απο 24 σκηνές-μονόπρακτα, που έγραψε ο Μπρεχτ εξόριστος μεταξύ 1935 και 1939 και περιγράφουν την τρομοκρατία και την άγρια φύση του ναζιστικού καθεστώτος. Η ελληνική μετάφραση αυτού του έργου του Brecht είναι του Μάριου Πλωρίτη και κυκλοφορεί σε βιβλίο από τις εκδόσεις Μωραίτης. Στο κείμενο αποτυπώνεται η εσωτερική ένταση του ατόμου που παίρνει μια απόφαση ενώ βρίσκεται στο χείλος της απελπισίας. Μέσα από την ανάγνωση του έργου στρέφουμε την προσοχή στα εκατοντάδες πρόσωπα της καθημερινότητας, τα οποία, δίνοντας έναν οριακό αγώνα επιβίωσης, αναδύονται ως σύγχρονοι/ες ήρωες και ηρωίδες του Brecht . Το ηχητικό ντοκουμέντο που δημοσιεύουμε παρακάτω είναι από την παράσταση που ανέβηκε το 1978 μαζί με άλλα πέντε μονόπρακτα διαφόρων άλλων συγγραφέων, από το Θίασο Λαμπέτη. Αν και το συγκεκριμέ...
!!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕλένη, η αγάπη είναι πολύχρωμη, ίδια Ουράνιο Τόξο...ευτυχώς!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο τραγουδάκι χαρισμένο σε όλους τους φίλους του blog σου.
https://www.youtube.com/watch?v=KLf5MpREbJM
Χ
φυσικά ΠΡΩΤΑ σε σένα !!! (παράλειψη λόγω ταχύτητας) ;-)
ΑπάντησηΔιαγραφήΑαα και καλό μήνα.
ΥΓ: ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ROBOT
Καλησπέρα και καλό μήνα Χ
ΑπάντησηΔιαγραφήόχι δεν είσαι robot... είσαι ένας πολύ ξεχωριστός κι απρόσμενος για μένα φίλος!
πολύ νέος... όχι ότι είναι κακό να είσαι νέος...
πολύ σώος... όχι ότι είναι κακό να είσαι σώος...
κι ο Λουδοβίκος των Ανωγείων που μου έστειλες... είναι πολύ τροβαδούρος...
Όλα αυτά είναι πολύ όμορφα.
Και δεν έχω λόγια, ούτε επιχειρήματα ικανά να ανατρέψουν την ομορφιά της νεότητας και των τραγουδιών.... είναι κάτι σαν τα θεμέλια του κόσμου μας.
Αυτό που λέω στην ανάρτηση έχει νόημα μόνο εάν ο κόσμος έχει ήδη ανατραπεί και βρίσκεσαι μέσα στα ερείπια.
Μη βιαστείς να μου πεις ότι αυτό δεν γίνεται. Γίνεται... προς δόξαν της αγάπης.
Χαίρε καλέ μου Χ
Χαίρομαι που με θεωρείς φίλο! Και εγώ το ίδιο αισθάνομαι.
ΑπάντησηΔιαγραφήOMG….koita na deis pou petixainei kai xoris aitima filias…!
Αν το νέος…πολύ νέος, αναφέρεται στην ηλικία μου, μάλλον σου χρωστάω κέρασμα.
Εύχομαι η αναφορά στην ανατροπή και τα ερείπια να μην είναι προσωπικό γεγονός.
Αν πάλι είναι, μην το ξεχνάς… έχεις τα «δώρα» του Θεού.
Καλό σου βράδυ!
Χ
"Τα δώρα του Θεού", πολύ μ' άρεσε αυτό.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι συμφωνώ.
Έχω δεχθεί αυτό που λες όχι σαν παρηγορία... ένας νήπιος άνθρωπος μέσα μου εξακολουθεί να παραμένει απαρηγόρητος... αντλώ απ' αυτόν ευαισθησίες και βαθιές συμπόνιες...
Το έχω δεχθεί ως μυστικό νόημα.
Ίσως κάποτε να γράψω κάτι παραπάνω.
Καλό βράδυ!