ἥλιος κυκλοδίωκτος, ὡς ἀράχνη, μ᾿ ἐδίπλωνε καὶ μὲ φῶς καὶ μὲ θάνατον ἀκαταπαύστως.
(Ωδή τρίτη, Εις Θάνατον, ...Ανδρέας Κάλβος)

Δευτέρα, 29 Μαΐου 2017

_ποτέ, ποτέ, ποτέ

Δίσκος Ο Ήλιος και ο χρόνος - 1975


Ποτέ ποτέ ποτέ δε θα μπορέσω
να ξεδιπλώσω όλες τις σημαίες
πράσινες κόκκινες κίτρινες
μπλε μωβ θαλασσιές.

Ποτέ ποτέ ποτέ δε θα μπορέσω
να μυρίσω όλα τα αρώματα
πράσινα κόκκινα κίτρινα
μπλε μωβ θαλασσιά.

Ποτέ ποτέ ποτέ δε θα μπορέσω
ν' αγγίξω όλες τις καρδιές
όλες τις θάλασσες
τις θάλασσες να ταξιδέψω.

Ποτέ ποτέ ποτέ ποτέ δε θα γνωρίσω
τη μία σημαία τη μοναδική εσένα Τάνια
δε θα γνωρίσω τη μία σημαία
τη μοναδική εσένα Τάνια.


Σχόλιο
Ίσως, το πιο ερωτικό τραγούδι που γράφτηκε ποτέ.
Το τραγούδησαν ξεσηκωμένοι έφηβοι και αριστεροί στις πορείες και στα γήπεδα, νομίζοντας ότι πρόκειται για ένα πολιτικό τραγούδι της εποχής. Δεν συνειδητοποιούσαν ότι τραγουδούσαν τον ανέφικτο έρωτα... αυτό που τους έκανε πραγματικά επαναστάτες και μοναδικά ωραίους!
Η Τάνια μπορεί να είναι ένα κορίτσι, μπορεί όμως εξίσου καλά να είναι η καταγραφή της απόστασης, εκείνης της απόστασης μέσα στην οποία καταδικασμενοι  μένουμε να διψάμε και να γευόμαστε την ανθρωπινότητά μας.

Το ποίημα γράφτηκε στη φυλακή κι έχει κι αυτό την σημασία του και δεν έχει καθόλου επίθετα. Τα χρώματα δεν είναι επίθετα, συνάπτονται ως άπειροι τρόποι του Υπάρχειν, ως οι άπειρες ιδέες, το πολλαπλό της κίνησης,  η ατελεύετητη γνώση και το μόνο επίθετο του ποιήματος,  μοναδική, αρμόζει στην Τάνια. Είναι η μοναδική η Τάνια... αυτή η σημαία που κυματίζει μπροστά και  που συγκεντρώνει την ολότητα, όλα τα χρώματα,  όλα τ'αγγίγματα  κι όλα τα αρώματα που  δεν θα γνωρίσουμε ποτέ... κι ούτε ποτέ θα φτάσουμε, κι ούτε ποτέ θα αγγίξουμε... κι όμως θα ποθούμε έως το τέλος, ισορροπώντας πίσω της τα βήματα της δίψας μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου