ἥλιος κυκλοδίωκτος, ὡς ἀράχνη, μ᾿ ἐδίπλωνε καὶ μὲ φῶς καὶ μὲ θάνατον ἀκαταπαύστως.
(Ωδή τρίτη, Εις Θάνατον, ...Ανδρέας Κάλβος)

Τρίτη, 4 Απριλίου 2017

_τι ήταν ο Forest



Ο Forest ήταν μια ποσότητα
τριχών, κοκάλων και δοντιών
Μια μάζα σε διάταξη σκύλου.

Ο Forest ήταν χρήσιμος
Σ'έναν βοσκό
Δεμένος ο καημένος
στο βουνό,
Να βρέχεται μονάχος, σιωπηλός
Ενόσω ο βοσκός στο καφενείο του χωριού
Κερνούσε τσικουδιά,  κρατούσε τ'αχαμνά του κι έβλεπε μπάλα.

Ο Forest ήταν ολόκληρος μια απορία.

Κι όταν ο Forest ελευθερώθηκε
Και αγαπήθηκε πολύ,
Όπως μια μάνα αγαπάει το παιδί της
Κι όταν ο Forest γαύγισε την αγάπη του ξανά και ξανά και κάθε φορά
Όπως λέει "σ'αγαπώ", ένας που αγαπάει  κοιτάζοντας στα μάτια την αγαπημένη του μορφή
Ο Forest θα μπορούσε να ήταν
-εαν μιλούσε με ευγλωττία, όπως εμείς-
ανάμεσά μας ενας σοφός
Της ιστορίας μας,
Της πτώσης μας,
Της θλίψης, της λαχτάρας μας
Της σύγκρουσης και της ταχύτητάς μας.

Ο Forest ήταν ολόκληρος μια εκδοχή.

Ένας που ελευθερώθηκε,
Ενόσω παρέμεινε μια μάζα σε διάταξη σκύλου.

Ο Forest ήταν ο σκύλος του Θεού.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου