Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

_γιορτή σημαίνει








Γιορτή σημαίνει παραίτηση...
Από την προσπάθεια να περάσεις καλά,
Να κάνεις εντύπωση,
Να περάσουν οι άλλοι καλά,
Να κάνεις τους άλλους να γελάσουν
Μοναξιές που κραυγαλέα γιορτάζουν

Γιορτή σημαίνει παραίτηση
Από την οχλοβοή  εθίμων και ημερολογίων
Τα ποδοβολητά και τα πυροτεχνήματα
Που ξεκουφαίνουν την Πλάση
Και τρομάζουν τα πράγματα
Με την αναιδή παρουσία των χαροκόπων
Τρομάζουν και κρύβονται τα πράγματα
Κρύβονται και τρομάζουν οι ανθρώποι
Το κόκκινο αβγό, ο καπνισμένος σταυρός στο ανώφλι της πόρτας,
Το ψωμί στο τραπέζι, το δόσιμο δώρο,
Τα χέρια της μάνας κι η χαρά του πατέρα

Γιορτή σημαίνει παραίτηση
Από την προσπάθεια να επιβάλεις την παρουσία σου
Καθώς  επιβάλλεται ο θάνατος
Ν' αφήσεις να προβάλλουν σπιθαμή σπιθαμή τα πράγματα κι οι άνθρωποι λόγο στο λόγο,
να αναστηθούν στο δικό τους το φως που υπάρχουν
Να χαρούνε γι'αυτό, να γελάσουν
Να γιορτάσεις και συ που όλα ετούτα σε γνώρισαν
Τα γελαστά μάτια σου που φίλιωσαν και συγκατέβηκαν
Να πιάσεις το τραγούδι ερωτικό, μακρόσυρτο σα κάλεσμα και σάλπισμα
Σιγά σιγά και θαρρετά ν' αναδυθεί ο κόσμος
Και να χαρείς που υπάρχεις στο θαύμα.


Γιορτή σημαίνει ξημερώνει
Ανάσταση. 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

_Mπέρτολτ. Μπρεχτ: η Εβραία

Η "Εβραία" είναι ο τελευταίος μονόλογος από το σπονδυλωτό έργο του Bertolt Brecht "τρόμος και αθλιότητα του Τρίτου Ράιχ. Το έργο αυτό του Μπρεχτ αποτελείται απο 24 σκηνές-μονόπρακτα, που έγραψε ο Μπρεχτ εξόριστος μεταξύ 1935 και 1939 και περιγράφουν την τρομοκρατία και την άγρια φύση του ναζιστικού καθεστώτος. Η ελληνική μετάφραση αυτού του έργου του Brecht είναι του Μάριου Πλωρίτη και κυκλοφορεί σε βιβλίο από τις εκδόσεις Μωραίτης. Στο κείμενο αποτυπώνεται η εσωτερική ένταση του ατόμου που παίρνει μια απόφαση ενώ βρίσκεται στο χείλος της απελπισίας. Μέσα από την ανάγνωση του έργου στρέφουμε την προσοχή στα εκατοντάδες πρόσωπα της καθημερινότητας, τα οποία, δίνοντας έναν οριακό αγώνα επιβίωσης, αναδύονται ως σύγχρονοι/ες ήρωες και ηρωίδες του Brecht . Το ηχητικό ντοκουμέντο που δημοσιεύουμε παρακάτω είναι από την παράσταση που ανέβηκε το 1978 μαζί με άλλα πέντε μονόπρακτα διαφόρων άλλων συγγραφέων, από το Θίασο Λαμπέτη. Αν και το συγκεκριμέ...

_ Γ. Σεφέρη, "κράτησα τη ζωή μου" : σπάραγμα μιάς ανάγνωσης

Τ' ανθισμένο πέλαγο και τα βουνά στη χάση του φεγγαριού η μεγάλη πέτρα κοντά στις αγριοσυκιές και τ' ασφοδίλια το σταμνί πού δεν ήθελε να στερέψει στο τέλος της μέρας και το κλειστό κρεβάτι κοντά στα κυπαρίσσια και τα μαλλιά σου χρυσά' τ' άστρα του Κύκνου κι' εκείνο τ' άστρο ό Αλδεβαράν. Κράτησα τη ζωή μου κράτησα τη ζωή μου ταξιδεύοντας ανάμεσα στα κίτρινα δέντρα κατά το πλάγιασμα της βροχής σε σιωπηλές πλαγιές φορτωμένες με τα φύλλα της οξιάς, καμιά φωτιά στην κορυφή τους· βραδιάζει. Κράτησα τη ζωή μου˙ στ' αριστερό σου χέρι μια γραμμή μια χαρακιά στο γόνατο σου, τάχα να υπάρχουν στην άμμο του περασμένου καλοκαιριού τάχα να μένουν εκεί πού φύσηξε ό βοριάς καθώς ακούω γύρω στην παγωμένη λίμνη την ξένη φωνή. Τα πρόσωπα πού βλέπω δε ρωτούν μήτε ή γυναίκα περπατώντας σκυφτή βυζαίνοντας το παιδί της. Ανεβαίνω τα βουνά· μελανιασμένες λαγκαδιές˙ o χιονισμένος κάμπος, ως πέρα ό χιονισμένος κάμπος, τίποτε δε ρωτούν μήτε o καιρός κλειστός ...