Ὁ Παπαδιαμάντης ἦταν κλειστὸς τύπος. Μιὰ φορὰ ὅμως πῆρε τὸ θάρρος καὶ ἀπήγγειλε στὸν Μητσάκη ἕνα ἐρωτικό του ποίημα.
Ἐκεῖνος θέλοντας νὰ τὸν πειράξει:
-Ὥστε ἔτσι, κύριε Ἀλέξανδρε! Ἔχουμε ἔρωτες καὶ τοὺς τραγουδοῦμε τόσο ὄμορφα!
-Ἐγὼ δὲν ἔχω ἔρωτες, ἀποκρίθηκε ὁ Παπαδιαμάντης, χαμηλώνοντας τὰ μάτια. Ὁ ἥρωάς μου ἔχει!
Από το Επετειακό λεύκωμα: Εις μνήμην Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη (1851-1911), επιμ. Σ. Κάκουρα - Κων. Μπαλωμένου.
Πηγή: Ομάδα Θεολογία, Υμνογραφία και Ποίηση
Όνειρο στο κύμα - Ορχηστρικό
Μουσική : Νίκος Μαστοράκης
Στα μάτια τα ψιχαλιστά
που `χει ο έρωτας καρτέρι
πόσο μεθύσι μέθυσα
ένας Θεός το ξέρει..
που `χει ο έρωτας καρτέρι
πόσο μεθύσι μέθυσα
ένας Θεός το ξέρει..
Μουσική: Μανώλης Λιαπάκης
Τραγούδι: Σωκράτης Μάλαμας
Ποίηση: Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης
έχεις δεν έχεις έρωτες κ. Παπαδιαμάντη
ΑπάντησηΔιαγραφήπροτείνω στην ιστολόγιο να μας αλλάξει ανάρτηση.
Θα αλλάξουμε σύντομα ανάρτηση, καλέ ανώνυμε αναγνώστη...
ΔιαγραφήΑχ! ο Παπαδιαμάντης!
Κατά την γνώμη μου, σωστά απάντησε.
Ο Παπαδιαμάντης δεν ήταν από τους ανθρώπους που θα είχαν έναν κοινό - αντικειμενικοποιημένο έρωτα στο πρόσωπο μιας γυναίκας.
Κατ' αυτή την έννοια ναι, δεν είχε έρωτες.
Ο Παπαδιαμάντης ήταν ολότελα ερωτικός και ερωτευμένος... με έναν έρωτα οργασμικό όπου το ερωτευμένο εγώ διαλύεται μέσα στο ερωτικό εσύ... και εκεί μένει.
Μαρτυρία γι' αυτό είναι η γλώσσα του... η ακραία γλώσσα του...
Άνθρωποι αντιερωτικοί κι ανέραστοι.. δεν γράφουν ποτέ μα ποτέ, έτσι.
κ.Ραβάνη μας οδηγείτε σε γόνιμα μονοπάτια σκέψης.
ΑπάντησηΔιαγραφή