ἥλιος κυκλοδίωκτος, ὡς ἀράχνη, μ᾿ ἐδίπλωνε καὶ μὲ φῶς καὶ μὲ θάνατον ἀκαταπαύστως.
(Ωδή τρίτη, Εις Θάνατον, ...Ανδρέας Κάλβος)

Παρασκευή, 20 Ιουλίου 2018

_ο άνθρωπος της βροχής



To πρόβλημα δεν ήταν το όνομά του, 
καθότι ήταν ένα όνομα απλό, 
ευκολομνημόνευτο
δίχως παραξενιές κι εντάσεις 
Στην ιστορία γι' αυτόν  λίγες γραμμές μονάχα...


Το πρόβλημα ήταν η ομπρέλα!
Δεν ήθελε να κρατάει ομπρέλα
Για άλλους ήταν οι ομπρέλες
για κάποιους που πέρασαν στην αιωνιότητα
και τότε έγραφε γι' αυτούς ταφικά επιγράμματα
και για τους  υδραυλικούς που του'φερναν αναγούλα
με τις ωραίες φόρμες της δουλειάς 
με τις καταπονημένες εργαλειοθήκες τους 
και κείνα τα χέρια τους τα μυώδη που ξεβούλωναν τα φρεάτια 
από σαθρά και πατσαβούρια της βροχής.
Το πρόβλημα της ομπρέλας είναι ότι σε καθιστά 
ομπρελοφόρο, δηλαδή κάτι τι.  


Αυτός όμως λάτρευε την βροχή 
σε βαθμό μηδενισμού
Ναι! ήταν, ανάμεσά μας, ο μόνος γνήσιος μηδενιστής 
παρότι αγωνιζόταν να το κρύψει
και τότε έλεγε προσευχές. 

Λάτρευε όμως την βροχή 
καταστρατηγώντας τους κανόνες της βροχής και των βρεγμένων 
έπρεπε πλέον να παραδεχθεί 
ότι ήθελε να λιώσει στην βροχή 
σα να ήταν ένας άνθρωπος φτιαγμένος από ζάχαρη 
να λιώνει... 
να τελειώνει...


ΥΓ. Κάθε ομοιότητα με την ομότιτλη ταινία είναι τυχαία... Μιλάω για άλλον άνθρωπο και για την ίδια βροχή. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου