[ παράκοσμος_ ]

Α υτοί που ξέρουν προβλέπουν ότι θα έχουμε βαρύ χειμώνα θα χιονίσει και στα πεδινά ακόμα. Τους πιστεύω - πάντα τους πίστευα- μετά από ένα τόσο μακρύ, σκληρό κι άνυδρο καλοκαίρι.  Αφήνω λοιπόν κι εγώ τα μαλλιά μου ν' ασπρίζουν.  Τοις κείνων ρήμασι πειθόμενη.   Max Richter - November

Με ρωτάς πότε δεν χρειάζονται συστάσεις.  Θα σου πω όπως εγώ το καταλαβαίνω.  Όταν συναντιούνται δύο άνθρωποι που κι οι δύο έχουν κάνει μια τεράστια βουτιά  - ο καθένας τη δική του -  απ' αυτές που σου σπάνε τα μούτρα, που κάνουν τ' αυτιά σου να βουίζουν,  μέσα στην πραγματική πραγματικότητα της ζωής τους, τότε αυτοί οι άνθρωποι, αν κάποτε μπορέσουν ν'αναδυθούν από το βάθος   και βγάλουν απ' το νερό το κεφάλι τους λίγο πριν τους κοπεί η ανάσα,  τότε οι άνθρωποι αυτοί  αποκτούν το χάρισμα  -ας πούμε κάτι σαν βραβείο,  για το θάρρος τους να πέσουν από τόσο ψηλά,  δίχως προτέρα γνώση και δίχως προστασία -  να φέρουν μαζί τους μια φούχτα από την άπιαστη άμμο του βυθού.  Η άμμος αυτή είναι τόσο ψιλό κι επίζηλο πράγμα που καθώς ρέει από τα χέρια τους εισχωρεί παντού,  στα λόγια που λένε και τα πιο απλά,  στο βλέμμα που ρίχνουν το πρωί ακόμα κι όταν νυστάζουν στη σιωπή τους όταν διστάζουν στους ...

Τ ην καθορισμένη ώρα -κάποια ώρα που εγώ δεν γνωρίζω, ώρα Λονδίνου, κάποια ώρα που εγώ κοιμόμουν- οι σεκιουριτάδες ανοίξανε τις πόρτες του λονδρέζικου Πολυ-πολυκαταστήματος.  Οι πρώτοι 5 - 6 μπήκαν όρθιοι μ' ένα μεγάλο  άσπρο χαμόγελο στα χείλη τους.  Οι άλλοι σπρώχθηκαν σα να τους έπληξε ένα ωστικό κύμα από πίσω, οι επόμενοι κάνανε δύο-τρία  βήματα, χάσανε την ισορροπία τους και πέσανε, το πλήθος κατίσχυσε με την ορμή του και πέρασε από πάνω τους. Οι πεσμένοι τσαλαπατήθηκαν, στριμώχθηκαν ανάμεσα σε τζαμαρίες και μεταλλικές μπάρες. Μετά απ' αυτούς, οι πολλοί μπαίνανε σχεδόν στα τέσσερα, παραπατώντας. Πλημμύρισαν οι διάδρομοι και οι σκάλες. Τα συστήματα ασφαλείας κατέγραφαν. Οι κάμερες τραβούσαν πλάνα. Το Σίτυ ξυπνούσε.  Ξυπνούσε μια  χριστουγεννιάτικη, λαμπιονισμένη, αφιονισμένη, γιορτινή  ημέρα. Χιλιάδες φωτάκια,  γιρλάντες κυκλώνουν τα πάντα, τραγούδια στα ηχεία του καταστήματος, τα εμπορευμάτα σε προσφορές κι εκπτώσεις. Ο πρώτος ά...

Εεε! Eξ μαν Εξω από κάθε υπολογισμό άνθρωπε που δεν ξέρω. Έξω από αυτά που δεν θα μάθω ποτέ για σένα. Έξω από αυτά που δεν θα μάθεις ποτέ εσύ για μένα.  Έξω από συστάσεις και βιογραφικά σημειώματα. Που ξέρω ότι κατάλαβες.    Σ' ευχαριστώ για το τραγούδι που μου έστειλες.  Αυτή η ανάρτηση είναι για σένα.  Don't Give Up" in this proud land we grew up strong we were wanted all along I was taught to fight, taught to win I never thought I could fail no fight left or so it seems I am a man whose dreams have all deserted I've changed my face, I've changed my name but no one wants you when you lose don't give up 'cos you have friends don't give up you're not beaten yet don't give up I know you can make it good though I saw it all around never thought I could be affected thought that we'd be the last to go it is so strange the way things turn drove the night toward my home the place that ...

Σ τα σαράντα η μητέρα τούς είπε να πάρουν ό,τι δικό του ήθελε ο καθένας, σαν ανάμνηση. Πήραν το ρολόι του, το ραδιόφωνο που είχε δίπλα στο κομοδίνο κι άκουγε τ' αθλητικά τις Κυριακές, μια ξύλινη κουνιστή πολυθρόνα, το κομπολόι του, η ίδια κράτησε τη βέρα του. Εκείνη, η πρώτη, πήρε το καρώ φανελένιο πουκάμισο που φόραγε τελευταία. Το ρίχνει πάνω της  τα βράδυα του χειμώνα, μόλις δύσει ο ήλιος και πέφτει  υγρασία. Φέρνει ξύλα, ανάβει τη πυρά στο τζάκι και καθώς η φωτιά φουντώνει και νιώθει στα χέρια της να κυκλοφορεί εκείνο το αίμα του Νέσσου, κάθεται και γράφει τις ιστορίες της.

  Αναζητώ μια οποιαδήποτε ΕΡΓΑΣΙΑ!! Μπορώ να κάνω αρκετά πράγματα....  να καθαρίζω σπίτια, γραφεία, δημόσιους χώρους, να φροντίζω κάποιον ηλικιωμένο,  να βοηθάω στη μελέτη παιδιά δημοτικού, γυμνασίου ή λυκείου,  να εργάζομαι σε κουζίνες, εστιατόρια & ξενοδοχεία,  σε κάποιο κατάστημα αλλά και σε δουλειές υπαίθρου,  να γράφω ή να διορθώνω κείμενα. Μεγάλη εμπειρία στην δακτυλογράφηση (τυφλό σύστημα). Χρήση υπολογιστή, Αγγλικά.  Πλήρης,  μερική ή εξ αποστάσεως απασχόληση.  Προτιμητέες περιοχές : Χανιά - Ρέθυμνο αλλά και άπασα η επικράτεια!! Όποιος γνωρίζει κάτι ας στείλει μήνυμα!!

Χ ρειάζεσαι ένα πανί λευκό, γερό, τετράγωνο σεντόνι απλωμένο με τέσσερις άκρες καθαρές χρειάζεται να έχεις μετανιώσει που βρέθηκες εδώ, να σκέφτεσαι να φύγεις να μέτρησες καλά όλες τις αποστάσεις κρεβάτι, κομοδίνο, κουζίνα, διάδρομος, έξοδος σύνολο πενήντα χρόνια μπορεί και δύο μοναχά. Χρειάζεται να μάζεψες όσα χωρούν όσα μπορούν όσα είδες ένα νησί, μια κορφή, ένα σπασμένο χέρι, μια κούκλα που έχασε τα μάτια της ένα αστέρι που ξέμεινε από κάποιο έλατο στολισμένο λόγια μωρού, ρούχα παλιά και μπούκλες. Χρειάζεται να' σαι σκιά ενώ θα’πρεπε να γεννηθείς δελφίνι να μπερδεύεσαι στα δωμάτια να κουτουλάς στα έπιπλα να μπλέκεσαι  στις γωνίες. Κι όταν ακούσεις τη θάλασσα να κτυπάει από τα γόνατα έως το μάγουλό σου μην κλείσεις τ’ αυτιά σου τότε χρειάζεται ν' απλώσεις τα χέρια σου που δεν ταξίδεψαν που δεν έφυγαν ποτέ Ακούνε  όμως  τα τραίνα κι όλους τους μάταιους σταθμούς που τίποτα δεν περίμεναν όσο μακριά ...