Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

_ανεύρεση

Τελικά βρέθηκε.
Τ’ άκουσα που το ‘παν στις ειδήσεις
και καθώς περνούσα το πρωί
απ’ ένα καφενείο αυτό κουβέντιαζαν
δυο γέροι πίνοντας τον καφέ τους.

Αυτή η γυναίκα που είχε χαθεί
πόσο καιρό τώρα, δεν θυμάμαι
βρήκε μόνη της το δρόμο να γυρίσει.
Είχε απασχολήσει την επικαιρότητα,
ως είθισται για μερικές ημέρες
με εικασίες, γνώμες και απόψεις
που καταθέσαν όλοι και οι ειδικοί
γιατί υπάρχουν πλέον ειδικοί
για τους ανθρώπους που χάνονται
όπως αυτή η γυναίκα.


Αναγνωρίστηκε από τους οικείους της
Αν και εξαντλημένη, είναι, όπως έλεγαν,
σε γενικές γραμμές  
καλά στην υγεία της.
Καλά και στην εμφάνισή της.

Αίσιο τέλος είχε η περιπέτεια
κι  η οικογένεια ευχαρίστησε
για το  ενδιαφέρον
αν και χρειάζεται, όπως έλεγαν,
υποστηρικτικά να γίνουν παρεμβάσεις
γιατί υπάρχουν πλέον υποστηρικτικές δομές
για τους ανθρώπους που χάνονται,
όπως αυτή η γυναίκα.

Στις αυριανές εφημερίδες, κάπως, κάτι θα  γραφτεί,
στα μέσα φύλλα «ανεύρεση» ίσως,
γι’ αυτήν -ξεχνάω τώρα τ’ όνομά της - 
που  βρήκε μόνη της ένα δρόμο να χαθεί
γιατί υπάρχουν δρόμοι του χαμού 
όπως αυτή η γυναίκα.   

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

_Mπέρτολτ. Μπρεχτ: η Εβραία

Η "Εβραία" είναι ο τελευταίος μονόλογος από το σπονδυλωτό έργο του Bertolt Brecht "τρόμος και αθλιότητα του Τρίτου Ράιχ. Το έργο αυτό του Μπρεχτ αποτελείται απο 24 σκηνές-μονόπρακτα, που έγραψε ο Μπρεχτ εξόριστος μεταξύ 1935 και 1939 και περιγράφουν την τρομοκρατία και την άγρια φύση του ναζιστικού καθεστώτος. Η ελληνική μετάφραση αυτού του έργου του Brecht είναι του Μάριου Πλωρίτη και κυκλοφορεί σε βιβλίο από τις εκδόσεις Μωραίτης. Στο κείμενο αποτυπώνεται η εσωτερική ένταση του ατόμου που παίρνει μια απόφαση ενώ βρίσκεται στο χείλος της απελπισίας. Μέσα από την ανάγνωση του έργου στρέφουμε την προσοχή στα εκατοντάδες πρόσωπα της καθημερινότητας, τα οποία, δίνοντας έναν οριακό αγώνα επιβίωσης, αναδύονται ως σύγχρονοι/ες ήρωες και ηρωίδες του Brecht . Το ηχητικό ντοκουμέντο που δημοσιεύουμε παρακάτω είναι από την παράσταση που ανέβηκε το 1978 μαζί με άλλα πέντε μονόπρακτα διαφόρων άλλων συγγραφέων, από το Θίασο Λαμπέτη. Αν και το συγκεκριμέ...

_ Γ. Σεφέρη, "κράτησα τη ζωή μου" : σπάραγμα μιάς ανάγνωσης

Τ' ανθισμένο πέλαγο και τα βουνά στη χάση του φεγγαριού η μεγάλη πέτρα κοντά στις αγριοσυκιές και τ' ασφοδίλια το σταμνί πού δεν ήθελε να στερέψει στο τέλος της μέρας και το κλειστό κρεβάτι κοντά στα κυπαρίσσια και τα μαλλιά σου χρυσά' τ' άστρα του Κύκνου κι' εκείνο τ' άστρο ό Αλδεβαράν. Κράτησα τη ζωή μου κράτησα τη ζωή μου ταξιδεύοντας ανάμεσα στα κίτρινα δέντρα κατά το πλάγιασμα της βροχής σε σιωπηλές πλαγιές φορτωμένες με τα φύλλα της οξιάς, καμιά φωτιά στην κορυφή τους· βραδιάζει. Κράτησα τη ζωή μου˙ στ' αριστερό σου χέρι μια γραμμή μια χαρακιά στο γόνατο σου, τάχα να υπάρχουν στην άμμο του περασμένου καλοκαιριού τάχα να μένουν εκεί πού φύσηξε ό βοριάς καθώς ακούω γύρω στην παγωμένη λίμνη την ξένη φωνή. Τα πρόσωπα πού βλέπω δε ρωτούν μήτε ή γυναίκα περπατώντας σκυφτή βυζαίνοντας το παιδί της. Ανεβαίνω τα βουνά· μελανιασμένες λαγκαδιές˙ o χιονισμένος κάμπος, ως πέρα ό χιονισμένος κάμπος, τίποτε δε ρωτούν μήτε o καιρός κλειστός ...