[ παράκοσμος_ ]

Το project είναι εξαιρετικά απλό :  Μια εταιρεία παραγωγής μπύρας διαφημίζει το προϊόν της, την μπύρα, και σε συνεργασία με επιχειρήσεις εστίασης διαφόρων περιοχών, οι οποίες επίσης διαφημίζονται (θα μπορούσαμε να το πούμε "επιχειρηματικός διϋποκειμενισμός")  παράγεται μια σειρά ταινιών μικρών μήκους που έχουν εντελώς καινούργια χαρακτηριστικά: Έχουν ένα ντοκιμαντερίστικο στυλ ταινιών "δρόμου", αποπνέουν μια αμεσότητα και όχι έναν στημένο επαγγελματισμό, έχουν ελεύθερο λεξιλόγιο όπως αυτό της καθημερινότητας, ακούγονται γέλια, επιφωνήματα, ατάκες, ακούγονται ακόμα και λέξεις όπως "μαλάκα", οι διάλογοι είναι ελεύθεροι, εμφανίζονται απλοί καθημερινοί άνθρωποι όπως ζουν στην καθημερινότητά τους και που θα μπορούσαμε να συναντήσουμε παντού, στην θέση του καθενός από αυτούς θα μπορούσε να είναι ο καθένας από εμάς. Η ταύτιση πρέπει να είναι απόλυτη και να μην αφήνει περιθώριο κανένα σημείο διαφοράς, από το οποίο θα μπορούσε, ίσως,  να εγερθεί ένα ...

Είναι η ψυχή μου σα μάλλινο ρούχο που μπήκε σε λάθος πρόγραμμα του πλυντηρίου. μάζεψε, κόντυνε, κάτσιασε δεν φτάνει να σκεπάσει ούτε εμένα ούτε τις λέξεις μου Ο ανεμιστήρας δουλεύει ώρες ολόκληρες ασταμάτητα δουλεύει ο ανεμιστήρας αναδεύει τον αέρα ακίνητο στο δωμάτιο γύρω από το ακίνητο σώμα το σεντόνι, το μαξιλάρι τα βαθουλωμένα μάγουλα τα λίγα μαλλιά τα μάτια που είναι καρφωμένα πάνω μου τα αποστεωμένα χέρια τα νεκρά κύτταρα ημικύκλιο γύρω από άξονα το υγρό που ζω μέσα να μπορώ να αναπνέω ακόμα μια διακοπή  ρεύματος και πέθανα από πνιγμό.

Κανείς δεν κατάλαβε πότε έσπασε εκείνο το κλαδί. Η ζημιά θα πρέπει να έγινε σε μια από κείνες τις κακοκαιρίες του χειμώνα. Δεν ήταν σοβαρή ζημιά και έτσι κανείς δεν την αποτίμησε, όπως συνηθίζεται στις περιπτώσεις της βαρυχειμωνιάς. Και κείνο όμως το κλαδί, έσπασε αλλά δεν έπεσε. Παρέμεινε εκεί σαν να μην συμβαίνει τίποτα, σα να μην το έπληξε η κακοκαιρία, μισοστερεωμένο , μισό καμουφλαρισμένο στο πυκνό της φύλλωμα της λεμονιάς, μισοζώντανο και μισοπεθαμένο. Της λεμονιάς, ναι... που κι αυτή σα να μην συνέβη ποτέ τίποτε σε ένα από τα κλαδιά της, συνέχισε να δίνει τα κίτρινα ζουμερά λεμόνια της και καθώς μπήκε η άνοιξη γέμισε ολόκληρη από μικρά τρελαμένα από άρωμα ανθάκια, λεμονανθάκια.... Είπαμε, δεν ήταν καμιά σοβαρή ζημιά. Το κλαδί αν και σπασμένο για κάμποσο καιρό τρεφότανε από ένα μικρό τμήμα φλοιού που είχε μείνει να το συνδέει με τη λεμονιά, η οποία  τώρα δονούνταν υπό τους ήχους τρελαμένων ζουζουνιών... Σα μπήκε όμως το καλοκαίρι, η ζημιά έγινε πια εμφανής... ναι το ...

Νίκος Κυπουργός ~ Τα Μυστικά του Κήπου Τραγούδι: Χρόνης Αηδονίδης Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου Έλα ύπνε, πάρ'το σε μετάξι επάνω βάλ'το σιγά Κι από μέλι γάλα νά 'ν' του ονείρου του η σκάλα πλατιά Βλέφαρό μου σφαλιστό αχ! τυχερό μου μη χαράζεις άστρο της αυγής μη μου τρομάζεις.

« Περί Υπάρξεως και Κινήσεως στην Επιστήμη και στην Θεολογία » Γεώργιος Π. Παύλος, Καθηγητής φυσικής και Φιλοσοφίας ΔΠΘ, Δρ φιλοσοφίας ΑΠΘ  Εσπερίδα της Ένωσης Ελλήνων Φυσικών (ΕΕΦ) με θέμα: «Επιστήμη και θρησκεία: Ιστορικές και Φιλοσοφικές προεκτάσεις»