Oι τηλεπαρουσιαστές των δελτίων διατηρούν το χαρωπό ύφος, το ύφος το ανάλαφρο, το σύγχρονης θεατρικής επιθεώρησης ύφος με τις γκριμάτσες και τις χειρονομίες, το ύφος που μπορεί να εναλλάσσεται ανάμεσα σε μπαμπούλα και κλόουν με την ίδια ευκολία που στήνεται και ξεστήνεται ένα τσίρκο.... δεν πρέπει όμως να τους αδικώ.... Υπάρχει και η σοβαρή (μόνο σοβαρή και θετική) οπτική της επιστήμης η οποία είναι κι αυτή επίσης διαθέσιμη σ' αυτό το yper s/m ιδεών...για αυτούς που είναι πιο απαιτητικοί, πιο ψαγμένοι, για το πιο μορφωμένο κοινό... που θέλει με την σφραγίδα της επιστήμης να καθησυχάσει την καταναλωτική του συνείδηση και τη ναρκωμένη του σκέψη... Έτσι, χθες, αφού έφτασε και στην χώρα μας το "κυνήγι των Πόκεμον" και η είδηση πήρε τον τηλεοπτικό χρόνο που της αναλογούσε, εμφανίστηκε plus στο δελτίο και κάποιος καθηγητής Παθολογίας... [δεν με ενδιαφέρει το όνομά του, δεν με ενδιαφέρει ο ακριβής τίτλος του και η περγαμηνή του, με ενδιαφέρει μόνο η μυωπική επιστημοσύνη του...