ἥλιος κυκλοδίωκτος, ὡς ἀράχνη, μ᾿ ἐδίπλωνε καὶ μὲ φῶς καὶ μὲ θάνατον ἀκαταπαύστως.
(Ωδή τρίτη, Εις Θάνατον, ...Ανδρέας Κάλβος)

Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2016

_Χρήστος Δάλκος: νούλα





Έγραφε κάτι ποιηματάκια εκειδά

γι΄αντίσταση, δημοκρατία και λοιπά

και δεν παρέλειπε με ζέση να τα προωθεί

σε έντυπα και σε υπουργεία


Μάλιστα όταν πήραν την κυβέρνηση

βάλαν και δυό ποιήματά του στα σχολεία

και τότε να έβλεπες ανάλυση με το καντάρι

σε βοηθήματα και φροντιστιριακά εγχειρίδια


Ένας απ’ τους ευφάνταστους αναλυτές

Έγραφε: «ύφος γλαφυρό

που ισορροπεί επικίνδυνα

Ανάμεσα στο έπος και το λυρισμό»

Κι αποστήθιζαν για τις πανελλήνιες οι μαθητές


Ώσπου ο υπουργός αφαίρεσε την ποίηση

απ’ τα εξεταζόμενα για  τ΄ ΑΕΙ μαθήματα

Πάνε οι γλαφυρότητες και τα έπη

παν και τα βαθυστόχαστα νοήματα


κι έμεινε μονάχα η ανάμνηση

-αν έμεινε κι αυτή-

αυτού που πράγματι ήταν:

Μια νούλα.


Χρήστος Δάλκος από τη συλλογή "Νευρόσπαστο τηλεχειριστηρίου" 2007



3 σχόλια:

  1. Και μετά λένε εμένα πικρόχολο οι φίλοι μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πικροχολος; δεν ξέρω...
    πολλές φορές στα λόγια σου υπάρχει ένα πικρό μειδίαμα που όμως συγκρατιέται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή