ἥλιος κυκλοδίωκτος, ὡς ἀράχνη, μ᾿ ἐδίπλωνε καὶ μὲ φῶς καὶ μὲ θάνατον ἀκαταπαύστως.
(Ωδή τρίτη, Εις Θάνατον, ...Ανδρέας Κάλβος)

Σάββατο, 22 Οκτωβρίου 2016

_οι τρεις γεννήσεις

Αννούλα καλό μου παιδί,
βλέπω τα ορθάνοιχτα κι έκπληκτα μάτια σου να με κοιτούν και για τον λόγο αυτό σπεύδω να σου δώσω κάποιες εξηγήσεις.
Το πρώτο ερώτημα που δεν θα σου τεθεί ποτέ, ζώντας σε ένα Πάρκο, όπως αυτό του Ελληνικού, αλλά και οποιουδήποτε άλλου Πάρκου, παραδοσιακού ή νέου, της αλλοδαπής ή της ημεδαπής, είναι αν θέλεις να ζεις.

Θέλεις Αννούλα να ζεις;

Όχι εδώ ή εκεί,  αλλά γενικά.... Με την γενικότητα που δεν αφήνει απ'έξω τίποτα : τον εαυτό σου, τους ανθρώπους, τον κόσμο...
Πρόσεξε, γιατί μπορεί να σου πάρει καιρό αυτή η ερώτηση. Δεν ξέρω ακριβώς πόσο.
Εξαρτάται από το πόσο σύντομα και οδυνηρά θα σου συμβούν μερικά πράγματα.
Η Αποκάλυψη, το σχίσιμο των πέπλων, των δαντελών και των κουρτινακιών για να δεις κάποτε την αλήθεια της αθλιότητας ή την άθλια αλήθεια... Η πραγματικότητα, το πρώτο που χρειάζεται είναι ο χρόνος.
Μπορείς όμως να απαντήσεις ελεύθερα και όποτε κρίνεις ότι είσαι έτοιμη.
Τότε,  αφού έχει συμβεί η Αποκάλυψη, η ερώτηση διατυπώνεται ως εξής:
Αννούλα, θέλεις να ζεις παρ'όλα αυτά;

Αν απαντήσεις θετικά, Ναι, παρ'όλα αυτά, εγώ θέλω να ζω.... αυτό σημαίνει ότι συγκατατίθεσαι και γεννήθηκες για δεύτερη φορά ... Η πρώτη, ασφαλώς, είναι αυτή που αναγράφει η αστυνομική ταυτότητά σου, με την διαφορά ότι ετούτη η δεύτερη φορά είναι πολύ πιο οδυνηρή και δεν θα μπορέσεις ποτέ να την ξεχάσεις!

Αν απαντήσεις αρνητικά, Όχι, δεν μ' ενδιαφέρει να ζω... σε διαβεβαιώ ότι σε συμμερίζομαι και καταλαβαίνω πολύ καλά  ότι θα έχεις κάποιο πολύ σοβαρό λόγο για να μην σε ενδιαφέρει.... κι άσε τους άλλους να λένε.

Έστω,  λοιπόν,  ότι τα κατάφερες και γεννήθηκες σ'αυτή τη δεύτερη φορά, το αμέσως επόμενο ερώτημα που θα σου τεθεί είναι,  πώς θέλεις να ζήσεις;

Αννούλα, πώς θέλεις να ζεις;

Όχι, μην κοιτάς γύρω σου... όλοι το κάνουμε αυτό απελπισμένα, αλλά σου λέω την πάσα αλήθεια, δεν υπάρχουν προκατασκευασμένα σχέδια, ούτε χαραγμένοι δρόμοι και ωραίες αλέες με συντριβάνια και γκαζόν,  ούτε χαμογελαστές πωλήτριες ούτε αυτόματοι πωλητές....
Αυτή την ερώτηση,  δεν την απαντάς μονολεκτικά και άπαξ.
Την απαντάς κάθε μέρα,  κάθε ώρα.... ζώντας έτσι κι όχι αλλιώς.
 Ζώντας τοιουτοτρόπως...  Προσπαθώντας να απαντήσεις σε αυτή την ερώτηση θα χάσεις ανθρώπους και θα βρεθείς κοντά σε άλλους... Ό, τι λέμε αξίες βρίσκεται εδώ και όχι αλλού.
Αυτή είναι η τρίτη γέννηση που μέσα της βαστάει ευδιάκριτα και με όλο το βάρος τους και τις άλλες δυο, δίχως ποτέ να τις καταργεί.
Από αυτή δεν μπορείς να ξεφύγεις, ούτε με τον θάνατο.
Κάποιοι λένε γι'αυτό, ότι θάνατος ουκ έστι...

Αυτά είναι τα δύο απλά ερωτήματα που δεν θα σου τεθούν ποτέ ζώντας στο Πάρκο... ενω θα σου τεθούν ένας σωρός άλλα δευτερεύουσας σημασίας και απύθμενης φαιδρότητας.
Θα ζήσεις ψάχνοντας και συγκρίνοντας τιμές προϊόντων,  συμπληρώνοντας ερωτηματολόγια ευχαριστημένου καταναλωτή (βλ. το ανωτερο είδος θηλαστικών) και κάνοντας τις ελεύθερες επιλογές σου ανάμεσα σε παρόχους κινητής τηλεφωνίας και δορυφορικής τηλεόρασης.
 Επιμελώς όμως δεν θα έρθεις ποτέ αντιμέτωπη με το αν θέλεις και πώς θέλεις να ζήσεις,  γιατί,  τα ερωτήματα αυτά έχουν προνοητικά ήδη απαντηθεί, κατατεθεί και εγκριθεί από τους σχεδιαστές του, μαζί με την οικοδομική άδεια του νέου πάρκου.

Πάντα στην διάθεσή σου...

Σε φιλώ.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου